Eerlycke tytkorting
(1634)–Jan Harmensz. Krul–Stemme:
| |
[pagina 29]
| |
V loosheyt alle daghe,
't Is maer in schijn,, dat ghy aen mijn
Om weder-min komt vraghe.
Herder
Wanneer hebt ghy 't bevonden
(Verdoolde Herderin)
Dat ick tot eenigher stonden
Gheveynst heb in mijn min,
Ooght op mijn Vee,, mijn Geytjes mee,
Die om haer Herder treuren.
Herderi.
Soo (Herder) ghy,, niet geckt met my,
Sal u mijn troost gebeuren.
Herder
Soo laet my dan de tipjes,
(Die 't hert hebben gewont,)
Van u korale lipjes
Bedrucken met mijn mont.
Herderi.
Sacht, Herder, hout,, niet al te stout.
Te veel laet 't hert sijn rust, niet.
Herder
Ick bender veur,, en moeter deur,
Te weynich boet de lust niet.
Herderi.
Wie soudt ghy door het vleye
Van u beleefde tongh,
Niet weten te verleye?
Hoe seer haer strafheydt dwongh,
V Geest verweckt,, tot liefde treckt,
Met soete brandt der minne.
Herder
Soo veynst geen meer,, boet mijn begeer,
Wtmuntend' Herderinne.
FINIS. |
|