Print Veerstraat(2001)–Marijke Hanegraaf– Auteursrechtelijk beschermd Vorige Volgende [pagina 59] [p. 59] De bron Het regent en ze denkt: door op deze heuvel in dit beukenbos te staan, sta ik op neerslag die in ongeveer tachtig jaar omlaag zakt, op grond die traag en bestendig de weerslag van onze activiteit beheert: het zure, het lood en de polychloren. Ze vraagt zich af of het naïef is te menen dat het nog steeds kan: dat in het water zakkend langs keutels, botten en houtrot, zakkend langs het gebrokene, het zure verzacht wordt en dat het lood wordt afgezet langs de paden van de schimmeldraden. Het is iets dat ze niet ziet, iets dat ze goed noemt, stevig genoeg om op te lopen. Ze daalt af en zoekt het lek in de heuvel, zoekt de plaats waar een geluid ontstaat; de ritseling die ze nu het regent niet hoort. Vorige Volgende