Het gezadelde paard
(1887)–Reinoudina de Goeje–
[pagina 5]
| |
[pagina 6]
| |
Ik woon hier wel wat eenzaam,
En dat bevalt mij niet;
Maar ga ik ergens anders,
'k Ben bang dat men mij ziet.
Liet men het slechts bij 't kijken,
Daar stoorde ik mij niet aan;
Maar 'k vrees, men zou mij dwingen
Gevangen mee te gaan.
En in die dierentuinen,
Daar is 't geen leven, neen!
Geen ruimte om te springen,
Geen bergen om zich heen.
'k Blijf hier, al is 't wat eenzaam,
De vrijheid is zoo zoet;
En dan die hooge bergen
Zijn voor de herten goed.
|
|