Den Goddelycken Minnenpijl
(1678)–Johanna de Gavre–(Op de Wijse) Clare Fonteyne ghy die altijdt vloyt.1.
O Mensch staet stil die hier nu gaet voor by,
Aensiet en denckt ten minsten eens op my,
Ofter wel is te vinden eene pijn,
Die wel soo groot is als wel is de mijn.
2.
Helaes siet my ten minsten toch eens aen,
Sondaer die nu voor by my komt ghegaen.
Sucht eens uyt binnenst van u hert,
| |
[pagina 137]
| |
Want ghy zijt d’oorsaeck van mijne smert.
3.
Ghy die my siet ghenaghelt aen het Kruys,
Ick ben ghedaelt voor u uyt s’Hemels huys,
Ende ick ben ghever van den al,
Koninck van Hemel ende t’aersche dal.
4.
Den Gheest den Vader ende ick ben Heer,
Mijn Rijck en sal eyndighen nimmermeer,
Wy zijn gheweest voor alle eeuwen Godt,
O sondaer voldoet eens aen mijn ghebodt.
5.
Gheschapen de Wereldt ende oock verciert,
Met alle de vruchten en het wilt ghediert,
Dit heeft den Vader door my ghedaen,
En oock verlicht met Son en Maen.
| |
[pagina 138]
| |
6.
Daer naer ben ick ghesonden in’t Lichaem,
Van eene Maghet Maria is den Naem,
Waer uyt ick ben gheboren naeckt en bloodt,
Om voor den mensch te sterven de doodt.
7.
Op my neem ick de boose sonden al,
Ghedaen van Adam in den eersten val,
Waer om aen’t Kruys ick sterven moet,
En ben ghewondt van hooft tot den voet.
8.
O sondaer waer heb ick de doodt verdient,
Ick ben onnoosel ghelijck een jonck-kindt,
Nochtans stervende voor u doodt,
Heb ick uyt ghedaen die sonden groot.
| |
[pagina 139]
| |
9.
Noyt en heb ick aen jemandt jet misdaen,
Nochtans heb ick de doodt oock onderstaen,
En ben oock naeckt aen desen Boom ghehecht,
Ghelijck een dief oft eenen boosen knecht.
10.
Dat ghy verdient verdraegh ick met oodtmoet,
Op dat ghy sout besitten ‘teeuwigh goedt,
Dit heeft de liefde voor u ghedaen,
En die schant oock gheeren al ontfaen.
11.
Door de liefde verdroegh ick dese Croon.
En droegh ghewilligh oock den grooten Boom,
Door liefde dronck ick edick,
Ontfanck oock gheeren dese wonden al.
| |
[pagina 140]
| |
12.
Ghemerckt ghy my soo veel hebt ghekost,
En u door mijn dierbaer bloet heb verlost,
T’hoont my oock liefde waer dat ghy kont,
Wilt ghy niet worden sondaer verdoemt.
13.
En als ghy siet die wonde in mijn sy,
Denckt ghy dan oock ten minsten eens op my,
En roept uyt binnenst van u hert,
O Heer hoe groot is toch gheweest u smert.
|
|