Momusklanken. Gedichten in 't Maastrichtsch, Nederlandsch en Fransch
(1883)–G.D. Franquinet–
[pagina 11]
| |
[pagina 12]
| |
Mastreechter klanken!
eus hart dat hoort
ze 't ierste stam'len
e leefdewoord.
Veur zielsgeveulens,
zoe bevend fiin,
wat taol zou konnen
zoe riik wel ziin?
Mastreechter klanken,
die schallen rond,
es vreúgde schatert
oet hart en mond.
Op vrundschapsfiesten,
bij glazer wiin,
wat taol zou konnen
zoe lústig ziin?
G.D. Franquinet.
![]() |
|