Algemeen letterkundig lexicon
(2012-....)–Anoniem Algemeen letterkundig lexicon–unanimismeEtym: Fr. unanime = eenstemmig, eensgezind < Lat. unus = één; animus = ziel, oordeel, gezindheid. Term afkomstig van de Franse dichter-romancier-criticus Jules Romains om datgene te typeren wat hij in zijn dichtbundel La vie unanime (1908) had pogen te realiseren en wat hij in zijn Manuel de déification (1910) theoretisch beschreef. Hij wilde aan zijn gemeenschapsidealen een literaire vorm geven en ging op zoek naar het kosmisch levensgevoel van de mens, de gemeenschappelijke ziel van een groep verenigde individuen (een vriendenkring, een schouwburgpubliek, een stad), het geheimzinnige levensprincipe dat mensen en dingen gemeen hebben. Het unanimisme is in de Nederlandse letterkunde terug te vinden bij P. van Ostaijen in zijn vroege periode, het romantisch expressionisme (organisch expressionisme), vooral in zijn bundel Music-hall (1916). Lit: A. Cuisenier, Jules Romains: l'unanimisme et Les hommes de bonne volonté (1969) K.D. Wyatt, Unanimistic imagery in twentieth-century French literature (1974) M. Verhoeff, 'Titaantjes van goede wil: Nescio en het unanimisme van Jules Romains' in Literatuur 12 (1995) 4, p. 190-195.
|