Uut-roedinge van des verderfs plantinghe, dragende die verderffelijcke vrucht
(1630)–D.V. Coornhert–
XIX,
| |
[Folio ccc xxiir]
| |
5 Maer laet heur gezondigt hebben, door het bedroch van de loghen; volcht daer uyt, dat de waerheyd, die Ga naar margenoot†Christus selve is, heur niet waerachtelijcken Ga naar margenoot‡vry mach maken vande zonde; dat sy (so hy Ga naar margenoot*beveelt) voorts niet meer en moghen zondighen? Of belooft hy sulckx den gheloovighen niet, die in synen woorde Ga naar margenoot†blyven? Of en vermach hy't niet te volbrenghen, die almachtich is? Wat gheloovighe mach daer aen twijfelen? 6 Van des Almogenden Godes beloften, van niet te moghen vallen, immers van niet beweeght te worden, lesen wy, daer de Psalmiste seydt: (Psalm 124. 8.) Die inden Heere betrouwen, zijn als den bergh Zion. Men moet dan segghen, dat den bergh Zion mach vallen, of segghen, dat gheen van alle geloovighe inden Heere betrouwen. Maer anders tuyght de Goddelijcke Schrift, namentlijck, dat de rechtvaerdighe inder eeuwigheyt niet beweecht en sal worden, &c. Ga naar margenoot+ 7 Oock seydt de Heere Jesus, dat hy sich niet en stoot, die inden Ga naar margenoot†wandert, want hy siet het licht deses werelts. Dat is hy selve. Stoten is minder dan vallen. So valt hy dan niet in zonden die in Christo wandert, ende sijn lichte siet: Ende soodanige zijnder, of men moet segghen, dat niemandt van alle menschen inden dagh wandert, ende Christum siet, maer dat alle menschen duysterlinghen zijn, ende niemandt een kindt des lichts en is. Ga naar margenoot‡ 8 Ende met achterlatinge van ontallijcke derghelijcke sproken, lesen wy, dat onse God een Ga naar margenoot†vaste Burgh is, ende een Ga naar margenoot‡Tooren des sterckheyts. Item, dat Godt selve is der geloovighen Ga naar margenoot*sterckheydt. Nu schrijft oock † Augustinus, Psalm: dat de ghene, wiens sterckheydt Godt is, so weynich mach vallen, als Godt self mach vallen. 9 Maer wie soude sulcken betrouwer Godes, voor den welcken de almoghende Heere selve vecht, ende dien sorghvuldige wijsheyd bewaert (als Ga naar margenoot‡sijn oogh-appel) moghen neder-stoten, of tegen-staen? Godt Ga naar margenoot*self is met hem: Wie sal teghen hem zijn? De boose en mach sodanighe niet Ga naar margenoot†aenroeren. 10 Dat's dan verde van daer, dat die van Christo waerlijck zijn vrye ghemaeckt, die Gode betrouwen, die rechtvaerdigh zijn, die in den dagh wanderen, diens sterckheydt Godt is, met den welcken Godt selve is, ende sijn zaedt in heur blijft, daer uyt sy zijn herbooren, daer door sy niet en mogen zondigen: Ga naar margenoot+Dat dese, segge ick, noch altijdt moeten zondighen, daer toe men dit (qualijck verstaen) vallen misbruyckt. Want uyt 'tgheen voorsz staet, ende menichte van meer andere plaetsen der Goddelijcker schriftueren, doorgaens het platte teghendeel blijckt: ghesamentlijck hier uyt mede klaerlijck is gebleken het grove mis-verstant, ofte de tastelijcke verkeertheydt, der gheenre die de voorsz (als oock alle de voorgaende sproocken) schandelijck misbruycken, om staende te houden heur waenplantinge vande menschelijcke opinien, waer door sy heur geloovers in't on-ophoudelijck zondigen kluysteren. Daer van heur de ghenadighe ende goede God, waerlijc verlosse door't gelove, dat hy't heur hier wil ende mach doen, in ende door synen sone Jesum Christum, onsen Heere, AMEN.
Eynde. |
|