Des wereldts proef-steen ofte de ydelheydt door de waerheyd beschuldight ende overtuyght van valsheydt
(1643)–Anton van Bourgoingne, Petrus Gheschier–
[pagina 330]
| |
Waerheydt.
| |
[pagina 331]
| |
VVaerheydt.
Als de beestelijcke kaken
Menschelijcke tale spraken,
Isser eene kraey gheweest,
Soo-men in de boecken leest,
Die becleedt met vremde veren
Dorste moedigh triumpheren
Met eens anders pluym en goet
Als den schoonsten voghel doet.
Maer soo haest de voghels quamen
En haer pluymen weder namen,
Stondt de kraeye sonder cleedt,
Dat haer boven maten speet.
VVant die was ver-eert voor desen,
VVierdt met vingheren ghewesen,
En soo moedernaeckt als sot
Van 't ghevoghelte bespot.
Ionckher die soo opghestreken
Als verwinner wordt bekeken,
En daer rijdt in vollen glans
met een groenen lauwer-krans.
Dit's een Beeldt dat ons sal toonen,
Dat die schoone lauwer-croonen,
En al wat ghy voorder draeght,
Dat u moedigh hert behaeght,
| |
[pagina 332]
| |
Met de wijse lof-ghedichten
Die-men t'uwer eer gaet stichten,
Gheensins aen u eyghen zijn,
Maer alleen door valschen schijn;
En dat ghy door waen verdroncken
Als een kraeye compt te proncken
Midden in des Coninghs Hof
Met een anders pluym en lof.
Nempt de Stadt die is bestreden,
En den vijandt light vertreden,
En den Legher is ghevelt
Oft door wijsheydt oft ghewelt:
VVat ghy kiest ghy moet beswijcken,
En hier volle seylen strijcken,
Al wat datter is gheschiet
Dat en is het uwe niet.
Is de Stadt met hare wallen
Door de wijsheydt overvallen,
Is door konst te weegh ghebracht
Dat den vijant wierdt versmacht;
Heeft 't verstandt iet ondervonden
Dat den vijandt mochte wonden,
Isser met behendigheyt
Erghens iet in't werck gheleyt;
Ander hebben dit gheploghen
Sonder hulp van u vermoghen,
| |
[pagina 333]
| |
Ander vrochten hier in sterck,
Ander vochten in dit werck.
'T Waren wel her-varen lieden
Die voor eerst het Slot bespieden,
En ghedurigh trocken voort
Door de wachters tot de poort,
Daer sy met hun instrumenten
VVederstonden d'elementen,
En in't midden van den nacht
Swommen door de diepe gracht.
Ghy saet erghens in u lusten,
Oft begaeft u om te rusten,
Oft vergaet u eyghen plicht
Erghens met een Venus-wicht.
Dat ghy meent hierom te proncken
Dat ghy't volck dan hebt beschoncken,
En den Legher hebt betaelt,
En daer over eer behaelt;
Dit zijn mede sottigheden,
En s'en dienen niet gheleden;
VVant den vijandt gaf oock geldt
Aen sijn krijghs-volck in het veldt.
Maer ghy sult dit weder-legghen,
En my daer-en-teghen segghen,
Dat ghy't Legher hebt belast,
Dat het Slot moest zijn verrast.
| |
[pagina 334]
| |
Dit zijn weder flauwe dinghen
Die ghy durft ten voorschijn bringhen;
Noch den wille, noch 't ghebot
En verwint gheen machtigh Slot.
Dus al dese blijde groeten
Die u in triumph' ontmoeten,
En dit feestelijcke vier
Dat en raeckt u niet een sier.
'T Zijn eens anders schoone veren
Daer ghy mé compt triumpheren,
Soo dat ghy als heden speelt
Met de craey in't Sinne-beeldt.
Laet ons nu met sinnen weghen,
Oft u toestaet lof en seghen,
Als den vijandt met gheweldt
Is gheslaghen in het veldt.
Ionckher, magh ick open-spreken
Sonder u ghedult te breken?
Ghy en hebt hier oock gheen deel,
Noch in stuck, noch in't gheheel.
VVant het waren u soldaten
Die door't legher maeckten gaten.
En als Leeuwen quaemen aen,
Om den vijandt te verslaen.
En ghy met de leste bende
Stondt ghelijck vervaert in't ende,
| |
[pagina 335]
| |
En ghy saeght van daer allen
Hoe de leghers souden scheen.
Dat ghy't volck hebt moedt ghegheven
Dat en dient hier niet gheschreven;
VVant 't trompet door sijn vermaen
Heeft dit claerder uyt ghedaen.
Noch den raedt van uwe sinnen
Konnen op mijn reden winnen,
'T is alleen den oorloghs-man
Die de croonen winnen kan;
Als hy met den blooten deghen
Gaet den vijandt lustigh teghen,
Tot hy op sijn necke trapt,
Tot hy hem in stucken kapt.
En 't gheluck noch boven allen
Compt den vijandt t'overvallen;
Iae, de neer-laegh' en den druck
Van den vijandt, gheeft 't gheluck.
Sal dan iemandt dorven rommen
Dat hy heeft den slagh becommen,
En als winner dient gheloont,
En als winner dient ghecroont?
Neen, dit zijn al ydel saken
Die de waerheydt niet en raken;
VVie hier mede pronckt in't Hof,
Draeght eens anders pluym en lof.
|
|