Den lieffelycken paradys-vogel tot Godt om hoogh vlieghende
(1686)–Daniel Bellemans–
[pagina 116]
| |
Stemme: La Sylvie.O Wat een soetigheydt
Hebdy ô Heer bereydt
Voor al de ghen' die u getrouwigh dint
En u uyt heel sijn hert en ziel bemindt,
Die JESUM heeft in't hert,
Is die soetigheydt alleen expert
Wilt JESUM minnen
Uyt hert en sinnen,
Op dat ghy siet en smaeckt
Hoe JESUS liefde't hert vermaeckt.
2. Als in den dage-raet
De gulde Sonn' op-staet,
En't aerderyck soo vrindelijck belacht,
Maeckt sy den dagh, en eyndight onsen nacht,
Sy troost, en sy verlicht
d'Heel wereldt, door haer lieffelijck gesicht,
Wanneer haer stralen
Op 't aerdt-ryck dalen,
Geeft sy weer moet, en lof
Aen al de bloemen vanden hof.
3. Maer ghy, ô soeten Heer
Verheught ons noch al meer
Ghy zyt de Sonne van rechtveerdigheydt
| |
[pagina 117]
| |
Die onsen nacht door uwen dagh verblydt,
Als ick voel uwen brandt,
Verheught sigh altemael mijn ingewant,
De groote soetigheydt
Van uwe goedtheydt,
Die ick dan smaeck in't hert'
Doet my vergeten al mijn smert
4. Hoe soet, hoe minnelijck,
Hoe goedt, hoe vrindelijck
Is JESUS, voor die JESUM dient, en mindt,
Maer wat is JESUS voor die JESUM vindt,
Des wereldts soetigheydt
Vergaet op't lest in gal, en bitterheydt,
Haer soete velen
Vergaen in quelen,
Die vreught schept in den Heer
Verblyt sich altyt meer, en meer
5. Joannes was verheugt,
En hy spronck op van vreught
Als hy van in sijn Moeders buyck vernam
Dat JESUS Moeder tot sijn Moeder quam:
Die JESUM draght in't hert'
Springht op van vreught, fijn hert' is heel allert,
Een goed' conscienti'
In Godts presenti'
Die maeckt den mensch verblydt,
Oock als hy een Marteli' iydt,
| |
[pagina 118]
| |
6. En sien wy dat niet klaer
In menigh Martelaer,
Sint Agnes gingh soo vrolijck tot haer doodt,
Al oft sy tot een bruyloft was ghenoodt;
Die Catharinam siet,
Siet hoe sy melck in plaets van Bloet vergiet:
Om ons te leeren
Hoe Godt den Heere,
De doodt dien bitt'ren Kelck
Soo soet als honigh maeckt, en melck.
|
|