De Vlaemsche zanger
(1856)–Anoniem Vlaemsche zanger, De–
[pagina 64]
| |
Niet lastig valt my de arrebeid.
Ik mor althans niet meer:
Het avonduer vol lieflykheid,
Voert me in uwe armen weêr.
Marieken, meisjen zoet,
Dit hopen
Doet de uertjes loopen;
En 'k werke bly te moed,
Marieken, meisjen zoet.
Wen 't maentjen aen den hemel lacht
Ontvlugten wy de steê;
Dan spreken wy van liefde zacht,
En denken aen geen wee.
Marieken, meisjen zoet,
Dan streelt gy,
O ja, dan heelt gy
Myn liefdevol gemoed,
Marieken, meisjen zoet!
En keeren wy ten huize weêr,
Dan geeft het lieve kind
Wel honderd kusjes rein en teêr
Aen haren trouwen vrind.
Marieken, meisjen zoet,
Tot morgen,
Als vry van zorgen
Het maentje ons weèr begroet,
Marieken, meisjen zoet!
|
|