De Vlaamsche School. Jaargang 7
(1861)– [tijdschrift] Vlaamsche School, De–
[pagina 60]
| |
Met den heldren bladfestoenen,
Wondverbindsels van smaragd,
Dekt het de ongeneesbre wonden,
Die de Tyd den bouw toebragt,
Houdt met zyne groene ving'ren
Muer en hoeksteen aen elkaêr,
Siert met nieuwen jeugdebloezem
's Ouden adels zerk en baer.
En in de vernieuwde schoonheid,
Die natuer haer grysheid brocht,
Spreekt de ruine tot den harte
Sterker dan de bouw vermocht.
By 't geruisch van wêer en winden,
Zingt, in de eenzaemheid der nacht,
't Loover een bekoorlyk dichtstuk
Van verzwond'ne macht en pracht.
Ook de môegesloofde dichter
Is een' grootsche rien gelyk,
Ook zyn hart van weê doorreten
Is aen diepe wonden ryk.
Doch aen de onverschill'ge weereld
Bergt hy de ongeneesbre smart:
Zyne frissche, gulle lied'ren
Zyn de klimop van zyn hart.
G.J. Dodd.
|
|