Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 Daniel is in groot-achtinge by den Koningh Cyrus, ende weygert den afgodt Bel te aenbidden. 13 Ontdeckt het bedrogh der Priesteren Bels. 21 die daerom gedoodet worden. 22 Hy doet den Draeck, die de Babyloniers aenbaden, bersten. 27 Waer over de Babyloniers verstoort zijnde, Daniel voor den Koningh beschuldigen, ende hem werpen in den kuyl der leeuwen, die in ses dagen niet gespijsight en werden. 32 Daniel wort van Habakuk gespijst. 39 ende van den Koningh den sevenden dagh noch levendigh gevonden. 40 die den Godt Daniels looft, ende de vyanden Daniels in den selven kuyl werpt, alwaerse terstont verslonden worden. | |
1ENde de Koningh Astyages wert vergadert tot sijne vaderen, ende Cyrus uyt Persen nam sijn Koninckrijck over, ende Daniel was altijt met den Koningh, ende was heerlicker dan alle vrienden des Koninghs. | |
2Ende de Babyloniers hadden eenen afgodt die genaemt was Bel: aen den selven wierden alle dage te koste geleyt twaelf malder meel, ende veertigh schapen, ende ses metreten wijns. | |
3Ende de Koningh eerde dien, ende gingh dagelicks henen, om dien te aenbidden, doch Daniel aenbadt Godt. Ende de Koningh seyde tot hem, Waerom en bidt ghy Bel niet aen? | |
4Ende hy seyde, Om dat ick geen afgoden, die met handen gemaeckt zijn, en aenbidde, maer den levenden Godt die den hemel geschapen heeft, ende de aerde, ende die heerschappije heeft over alle vleesch. | |
5Ende de Koningh sprack tot hem, En dunckt u dan niet dat Bel een levendigh Godt is? ofte en siet ghy niet hoe veel hy dagelicks eet? | |
6Maer Daniel loegh ende seyde, En laet u niet verleyden, ô Koningh: want desen Bel is van binnen leem, maer van buyten koper, ende hy en heeft noyt gegeten noch gedroncken. | |
7Ende de Koningh vertoornt zijnde, dede sijne Priesters roepen ende seyde tot haer, Indien ghylieden my niet en seght wie desen kost op eet, soo sult ghy sterven. | |
8Maer indien ghylieden bewijsen sult, dat Bel dese dingen op eet, soo sal Daniel sterven: want hy heeft tegen Bel gelastert: ende Daniel seyde tot den Koningh, Het geschiede na uw’ woort. | |
9Ende de Priesters Bels waren seventigh, sonder de vrouwen ende kinderen: ende de Koningh gingh met Daniel in ’t huys Bels. | |
10Ende de Priesters seyden, Siet wy gaen henen uyt: ende ghy, Heer Koningh, set selve de spijse daer, ende stelt den dranck daer, naer dat hy in geschoncken is: ende sluyt de deure toe, ende verzegelt die met uwen ringh. | |
11Ende komt morgen vroegh, ende indien ghy niet en vindt dat alles van Bel op gegeten is, soo sullen wy sterven, ofte Daniel [sal sterven] die tegen ons heeft gelogen. | |
12Sy nu verachteden dit, om dat sy eenen heymelicken toegangh onder de tafel gemaeckt hadden: ende door den selven gingen sy alle tijt, ende verteerden die dingen. | |
13Ende ’t geschiedde als sy uyt gegaen waren, soo settede de Koningh de spijsen voor Bel: ende Daniel beval sijnen dienaren, dat sy asschen souden brengen, ende bestroyde den geheelen tempel in de tegenwoordigheyt des Koninghs: ende uytgaende sloten sy de deure toe, ende verzegelde die met den ringh des Koninghs, ende gingen wech. | |
14De Priesters nu quamen des nachts, na hare gewoonte, mitsgaders hare vrouwen ende hare kinderen, ende aten het alles op, ende gingen uyt. | |
15Ende de Koningh was des morgens seer vroegh op, ende Daniel met hem. | |
16Ende de Koningh seyde, Daniel, zijn de zegels noch geheel, ende hy seyde, Ia [Heer] Koningh, sy zijn geheel. | |
[Folio 45v]
| |
17Ende het geschiedde soo haest de Koningh de deuren opgedaen hadde, ende op de tafel sagh, dat hy met luyder stemme uytriep, Bel ghy zijt groot, ende geen bedrogh en is by u. | |
18Ende Daniel loegh, ende hieldt den Koningh op, dat hy niet binnen gaen en soude: ende seyde, Siet op den vloer, ende merckt, wiens dese voetstappen zijn. | |
19Ende de Koningh seyde, Ick sie de voetstappen van mannen, ende van vrouwen, ende van kinderen. | |
20Ende de Koningh wiert toornigh, ende dede de Priesters grijpen, met hare vrouwen, ende kinderen, ende sy toonden hem de verborgene deuren, door welcke sy in gegaen waren, ende verteert hadden wat op de tafel geweest was. | |
21Ende de Koningh dedese dooden, ende gaf Daniel den Bel over: deselve vernielde hem ende sijnen tempel. | |
22ENde in die plaetse was eenen grooten Draeck, ende de Babyloniers aenbaden hem. | |
23Ende de Koningh seyde tot Daniel, Seght ghy oock dat dese van koper is? siet hy leeft, ende hy eet ende drinckt, ghy en kondt niet seggen dat dese geen levendigh Godt en is: daerom bidt hem aen. | |
24Ende Daniel seyde: Den Heere mijnen Godt sal ick aenbidden, want die is de levendige Godt. | |
25Maer ghy, [Heer] Koningh, veroorloft het my, soo sal ick desen Draeck ombrengen sonder sweert ofte stock. Ende de Koningh seyde, Ia ick geve u oorlof. | |
26Ende Daniel nam peck, vet, ende hayr, ende koockte die te samen, ende maeckte daer massen van, ende gaf die den Draeck in den muyl, ende de Draeck berstede daer aen, ende hy seyde, Siet uwe Goden. | |
27Ende ’t geschiedde, als de Babyloniers sulcks hoorden, dat sy het seer qualick namen, ende maeckten eenen oploop tegen den Koningh, ende seyden, Onse Koningh is een Iode geworden, hy heeft den Bel verstoort, ende den Draeck gedoot, ende de Priesters heeft hy omgebracht. | |
28Ende sy quamen tot den Koningh ende seyden, Geeft ons Daniel over: anders soo sullen wy u dooden ende u huys. | |
29Ende de Koningh sagh, dat sy seer op hem drongen, ende wert gedwongen haer Daniel over te geven. | |
30Dese nu wierpen hem in den kuyl der leeuwen, ende hy was aldaer ses dagen. | |
31Ende daer waren seven leeuwen in den kuyl, ende haer wierden dagelicks gegeven twee lichamen, ende twee schapen: maer doe en wert dat haer niet gegeven, op dat sy Daniel verslinden souden. | |
32Ende Habakuk de Propheet was in Iudea, ende hadde eenen pap gekoockt, ende hadde broot gebrockt in een diepe schotel, ende gingh in ’t velt om het selve den maeijers te dragen. | |
33Ende de Engel des Heeren seyde tot Habakuk, Draeght dat middagh-eten, dat ghy hebt, na Babylon aen Daniel in den kuyl der leeuwen. | |
34Ende Habakuk seyde, Heere, ick en hebbe Babylon noyt gesien, ende en weet niet waer de kuyl is. | |
35Doe vattede d’Engel des Heeren hem by ’t hooft, ende dragende hem met het hayr sijns hoofts, voerde hem over na Babylon op den kuyl, door de drijvinge sijnes Geests. | |
36Ende Habakuk riep, ende seyde, Daniel, Daniel, neemt dit middagh-eten, dat u Godt gesonden heeft. | |
37Ende Daniel seyde, Ghy gedenckt my dan Heere, ende en verlaet niet de gene die u lief hebben! | |
38Ende Daniel stont op, ende at: ende de Engel des Heeren bracht Habakuk terstont weder aen sijne plaetse. | |
39Ende de Koningh quam op den sevenden dagh, om rouwe te toonen over Daniel, ende quam aen den kuyl, ende sagh daer in, ende siet Daniel sat daer. | |
40Ende de Koningh riep met luyder stemme ende seyde, Ghy zijt groot, ô Heere de Godt Daniels, ende daer en is niemant dan ghy: ende trock hem weder uyt. | |
41Ende die oorsake waren van sijn verderf, dede hy in den kuyl werpen, ende sy wierden terstont verslonden in sijne tegenwoordigheyt. |
|