Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 De bekommeringen, ende ongemacken der rijckdommen. 8 Het recht gebruyck der selve. 12 Hoe men hem moet dragen aen een overvloedige tafel. 28 ende in het drincken des wijns. | |
1HEt waken om des rijckdoms wille doet het vleesch verdwijnen, ende daer voor bekommert zijn, verlicht den slaep. | |
2Dese wakende bekommernisse vereyscht sluymeren, maer de slaep ontnuchtert een sware kranckheyt. | |
3De rijcke bemoeyt hem met veel gelts te vergaderen, ende wanneer hy ruste heeft, vult hy hem op met sijne leckernijen. | |
4De arme bemoeyt hemselven als sijn leeftocht vermindert, ende als hy rust, wort hy behoeftigh. | |
5Wie gout lief heeft die en sal niet gerechtveerdight worden: ende wie sijne verdervinge najaeght, dese sal daer van verzadight worden. | |
6Vele zijn gebonden geworden om des gouts wille, ende haer verderf is geweest voor hare oogen. | |
7Het is een hout des aenstoots den genen die hem offeren, ende alle onwijse wort door het selve gevangen. | |
8Saligh is de rijcke, die onberispelick gevonden wort, ende die na het gout niet en gaet. | |
9Wie is dese? ende wy sullen hem saligh prijsen: want hy heeft wonderlicke dingen gedaen onder sijn volck. | |
10Wie is door het selve beproeft, ende volmaeckt bevonden? Ende hy sal zijn tot eenen roem. Wie heeft konnen overtreden, ende en heeft niet overtreden? Ende quaet doen, ende en heeft het niet gedaen? | |
11Daerom sullen sijne goederen bevestight worden, ende de gemeynte sal sijne aelmoessen vertellen. | |
12Als ghy aen een groote tafel sit, soo en doet uw’ kele over deselve niet wijt open. | |
13Ende en seght niet, Daer is veel opgeset. | |
14Gedenckt dat een nijdige ooge een quaet dingh is. | |
15Is’er wat geschapen booser dan [sulcke] ooge? daerom weent sy van wegen al het gene datse siet. | |
16En steeckt uwe hant niet uyt daer hy henen siet, ende en wrijftse met hem niet in de schotel. | |
17Neemt uyt u selven af, het gene uwen naesten [behaeght,] ende let op alle dingen. | |
18Eet gelijck een mensche van het gene u voorgeset wort, ende en zijt niet vratigh, op dat ghy niet gehaet en wort. | |
19Houdt eerst op, om dat ghy onderwesen zijt: ende en zijt niet onverzadelick, op dat ghy niet t’eeniger tijt aenstoot en geeft. | |
20Ende soo ghy onder velen aensit, en steeckt uwe hant niet eer uyt dan sy. | |
21Hoe weynigh is genoegh voor een mensche die wel onderwesen is? ende hy en hijght niet op sijn bedde, [hy | |
[Folio 34v]
| |
heeft] eenen gesonden slaep, met een matigh ingewandt, hy staet des morgens vroegh weder op, ende sijn vernuft is by hem. | |
22Moeijelick waken, ende buyckwee, ende pijne in de darmen, is by een onverzadelick mensche. | |
23Ende soo ghy met kost overladen zijt, staet op midden door henen gaende, geeft over, ende ghy sult weder ruste hebben. | |
24Hoort my, mijn kint, ende en veracht my niet, ende ghy sult ten laetsten [de waerheyt] mijner woorden bevinden. | |
25Zijt in alle uw’ wercken wacker, ende geene kranckheyt en sal u ontmoeten. | |
26Den genen die heerlick is in spijse, zegenen de lippen, ende het getuygenisse sijner heerlickheyt is getrouw. | |
27Die karigh is in spijse, over dien murmureert de stadt, ende het getuygenisse sijner karigheyt is scherp. | |
28En toont u geen man in den wijn, want de wijn heeft’er vele in ’t verderf gebracht. | |
29De oven proeft het gene door indoopinge verstaelt is, alsoo [doet] oock de wijn in ’t herte der hoovaerdige, als sy droncken zijn. | |
30De wijn is den menschen gelijck het leven, indien ghy den selven matelick drinckt. | |
31Wat voor een leven heeft hy dien het aen wijn ontbreeckt? Want hy is geschapen om de menschen te verheugen. | |
32De wijn [maeckt] vrolickheyt des herten, ende verheuginge der ziele, ter rechter tijt, ende soo veel genoegh is gedroncken. | |
33Maer veel wijn gedroncken [veroorsaeckt] bitterheyt der ziele door twistinge ende ongeval. | |
34De dronckenschap des onwijsen vermeerdert sijne gramschap tot aenstoot: vermindert sterckte, ende brenght wonden. | |
35En bestraft uwen naesten niet in het wijngelagh, ende en veracht hem niet in sijne verheuginge. | |
36En seght hem geen verwijtelick woort, ende en verdruckt hem niet, wanneer hy u ontmoet. |
|