Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 Hoe, ende wanneer men sijne kinderen moet leeren, ende tuchtigen. 14 Lof der gesontheyt. 16 ende der vrolickheyt des herten. | |
1WIe sijnen soon lief heeft, die sal de roeden altijts aen hem besigen, op dat hy eyndelick van hem verheught worde. | |
2Wie sijnen soon tuchtight, sal over hem verblijt worden, ende in het midden der vermaerde lieden sal hy van hem roemen. | |
3Wie sijnen soon leert, die sal sijnen vyant tot jaloersheyt verwecken, ende in tegenwoordigheyt der vrienden sal hy over hem vrolick zijn. | |
4Is sijn vader gestorven, soo is ’t als of hy niet gestorven en ware: want hy heeft na hem achter gelaten eenen die hem gelijck is. | |
5In sijn leven sagh hy hem, ende was over hem verheught: ende in sijne doot en was hy niet bedroeft. | |
6Hy heeft eenen nagelaten, die hem aen de vyanden wreken sal, ende den vrienden weder danckbaer sal zijn. | |
7Wie sijnen soon afstrijckt, die verbindt sijne wonden, ende op elck roepen worden sijne ingewanden ontroert. | |
8Een ongetemt peert wort wreveligh, ende een ongebonden soon wort moetwilligh. | |
9Streelt uw’ kint, ende het sal u verschricken: speelt met hem, ende het sal u bedroeven. | |
10Lacht niet met hem, op dat u geen smerte en over kome, ende ghy ten laetsten op uwe tanden en bijtet. | |
11En geeft hem geen macht in der jeught, ende en oversiet sijne onwetenheden niet. | |
12Buyght hem sijnen hals in der jeught, ende breeckt sijne lendenen, terwijlen hy noch een kint is: op dat hy niet t’eeniger tijt verhardt zijnde, u ongehoorsaem, ende uwer zielen een smerte zy. | |
13Onderwijst uwen soon, ende maeckt uw’ werck van hem, op dat ghy u niet en stoot aen sijne ongeregeltheyt. [kolom] | |
14Een arme die gesont, ende sterck van lijf ende leden is, die is beter dan een rijcke die aen sijn lichaem geslagen is. | |
15Gesontheyt ende wel gestelt te zijn [van lichaem,] is beter dan al het gout, ende een goet sterck lichaem dan onmetelicken rijckdom. | |
16Daer en is geen rijckdom beter dan gesontheyt des lichaems, ende daer en is geen vreughde boven blijdtschap des herten. | |
17De doot is beter dan een bitter leven, ofte byblijvende swackheyt. | |
18Opgesloten goederen by eenen gesloten mont, zijn [gelijck] spijs-gerechten by een graf geleght. | |
19Wat is het brand-offer den afgodt nut? want hy en eet niet, noch hy en rieckt niet: Alsoo [gaet het dien] welcke van den Heere vervolght wort. | |
20Hy siet met de oogen, ende sucht gelijck een gesnedene, die eene maeght omvat, ende sucht. | |
21En begeeft uwe ziele niet tot droefheyt, noch en quelt u selven niet door uwen eygen raet. | |
22Vreughde des herten is des menschen leven selve, ende vrolickheyt des mans verlenght hem sijne dagen. | |
23Hebt uwe ziele lief, ende troost uw’ herte, ende stelt droefheyt verre van u. | |
24Want de droefheyt heeft’er vele verdorven, ende gedoot. | |
25Nijdigheyt ende gramschap verminderen de dagen, ende bekommernisse brenght ouderdom voor den tijt. | |
26Een lustigh ende goet herte is besorght over de spijsen die hy eten sal. |
|