Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 Van de luyheyt. 3 Wat kinderen haren ouderen eere ofte oneere aendoen. 8 Van dwase. 19 Van verstandige. 24 Wat de vrientschap kan verdragen. 27 ende wat sy vereyscht. | |
1DE luijaert is te gelijcken by eenen beslijckten steen, ende een yegelick schuyffelt hem uyt over sijne oneere. | |
2Een luije is gelijck een koedreck op den misthoop: wie hem opneemt, schudt de hant af. | |
3Het is des vaders schande wanneer hy eenen ongeschickten [sone] gewonnen heeft: ende een [sulcke] dochter wort hem tot verkleyninge. | |
4Een voorsichtige dochter sal erfgenaem zijn hares mans: maer eene die beschaemt maeckt, is tot droefheyt des genen die haer gegenereert heeft. | |
5Een stoute [dochter] maeckt vader ende man beschaemt, ende van beyde sal sy onge-eert blijven. | |
6Een ontijdigh verhael is gelijck musijcke in rouwe: maer geesselen ende tuchtinge ter rechter tijt is [een werck] van wijsheyt. | |
7Kinderen die in een goet leven worden opgevoedt, die verbergen de slechte afkomste van hare ouders: kinderen die in verachtinge ende ongeschicktheyt haer roemen, die bevlecken de edele afkomste haers geslachts. | |
8Wie eenen dwasen leert, die lijmt scherven aen een, ende weckt de slapende uyt eenen diepen slaep. | |
9Wie eenen dwasen wat vertelt, die vertelt het eenen sluymerenden, ende in ’t eynde sal hy seggen, Wat is’t? | |
10Weent over eenen dooden: want het licht heeft hem begeven. Beweent oock eenen dwasen: want het verstant heeft hem begeven: | |
11Weent over eenen dooden sachtelicker, dewijle hy rust. | |
12Want het leven van een dwaes is boven de doot. | |
13De rouwe over eenen dooden [duert] seven dagen: maer over eenen dwasen ende godtloosen, alle de dagen sijnes levens. | |
14En houd niet lange spraeck met eenen onwijsen, ende en gaet niet tot eenen onverstandigen: want ongevoeligh zijnde sal hy alle uwe dingen voor niet achten. | |
15Hoedt u voor hem, op dat ghy geen moeyte en hebt, ende niet bezoetelt en wort, als hy sijne [vuylheyt] uytschudt. | |
16Wijckt van hem, ende ghy sult ruste vinden, ende ghy en sult niet verluijen in sijne sinneloosheyt. | |
17Wat is’er swaerder dan loot, ende wat naem sal hy hebben anders dan loot? | |
18Zant ende sout ende een klomp ysers zijn lichter om te dragen, dan een onverstandigh mensche. | |
19[Gelijck] een houten bant [vast] in gebonden in een gebouw niet los en gaet door eene schuddinge: alsoo een hert steunende op welbedachten raet, en wort tot geener tijt met vreese bevangen. | |
20Een herte dat op verstandige gedachten gevestight is, is gelijck een verciert pleysterwerck aen den muer van eenen pandt. | |
21Palen om hoogh geset tegen den wint, en konnen niet blijven. | |
22Alsoo een bevreest herte in de gedachte des dwasen en kan tegen geene vreese bestaen. | |
23Wie in een ooge steeckt, die brenght daer tranen uyt: Ende die in het herte steeckt, brenght het gevoelen ten voorschijn. | |
24Wie eenen steen onder de vogelen werpt, die jaeghtse wech, ende wie sijnen vrient scheldt, die maeckt de vrientschap los. | |
25Indien ghy het sweert getrocken hebt tegen uwen vrient, soo en wanhoopt niet, want daer is wederkeeringe. | |
26Indien ghy den mont tegen uwen vrient open gedaen hebt, soo en vreest niet, want daer is versoeninge: behalven in versmadinge, ende hooveerdigheyt, ende openbaringe des genen dat verborgen is, ende bedriegelicke verwondinge: Want om dese dingen vliedt een yegelick vrient wech. | |
27Bewijst trouwe tegen uwen naesten in sijne armoede: op dat ghy u verheugen meught als het hem wel gaet. | |
28In den tijt der verdruckinge blijft by hem, op dat ghy sijn erfdeel mede meught erven: Want de geringe staet en is niet altijt te verachten, noch de rijcke, die geen verstant en heeft, in weerde te houden. | |
29[Gelijck] de damp des ovens ende de roock [gaen] [kolom] voor het vyer: alsoo [gaen] scheltwoorden voor den dootslagh. | |
30Eenen vrient te beschermen en sal ick my niet schamen, ende voor sijn aengesicht en sal ick my niet verbergen, selfs soo my yet quaets over komt om sijnent wille, een yegelick die het hoort sal sich van hem wachten. | |
31Wie sal my een wacht aen mijnen mont stellen, ende eenen scherpsinnigen zegel op mijne lippen, op dat ick niet schielick en valle van wegen mijne tonge, ende sy my niet en verderve? |
|