Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 Lazarus is kranck tot Bethanien. 3 waerom de susters aen Christum senden. 7 die na Iudea gaet. 11 Lazarus sterft ondertusschen. 17 Ende Christus gaet na Bethanien om hem op te wecken. 20 alwaer hem Martha ontmoet, met welcke hy spreeckt van de opstandinge haers broeders, ende aller geloovigen. 28 ende daer na oock Maria. 35 Christus weent ende komt aen ’t graf. 39 vindt hem vier dagen begraven. 41 Bidt sijnen Vader, ende weckt hem op. 45 waer over vele in hem gelooven. 46 ende andere boodtschappen het den Overpriesters. 47 welcke daer over haren Raedt vergaderen. 50 waer Cajaphas onwetende propheteert van de vrucht des doots Christi. 53 ende besloten wort, dat men hem sal dooden. 54 maer ontwijckt na de stadt Ephraim. 55 Wort op het feest van Pascha gesocht. 57 ende de Overpriesters geven een gebodt uyt, dat men hem sal aenbrengen. | |
1ENde daer was een seker [man] kranck [genaemt] Lazarus, van Bethanien, uyt het vleck Ga naar margenoot1 Marie ende haers susters Marthe. | |
2Ga naar margenoota (Maria nu was de gene die den Heere Ga naar margenoot2 gesalft heeft met salve, ende sijne voeten afgedrooght heeft met haren hayre: welcker broeder Lazarus kranck was.) | |
3Sijne susters dan Ga naar margenoot3 sonden tot hem, seggende, Heere, siet, dien ghy lief hebt, is kranck. | |
4Ende Iesus [dat] hoorende seyde, Dese kranckheyt en is niet Ga naar margenoot4 tot der doot, Ga naar margenootb maer Ga naar margenoot5 ter heerlickheyt Godts: op dat de Sone Godts door Ga naar margenoot6 deselve Ga naar margenoot7 verheerlickt worde. | |
5Iesus nu hadde Martham, ende hare suster, ende Lazarum lief. | |
6Als hy dan gehoort hadde dat hy kranck was, doe bleef hy [noch] twee dagen in de plaetse daer hy was. | |
8De discipelen seyden tot hem, Rabbi, Ga naar margenootc de Ioden hebben u Ga naar margenoot9 nu [onlanghs] gesocht te steenigen, ende gaet ghy wederom Ga naar margenoot10 derwaerts? | |
9Iesus antwoordde, Zijnder niet Ga naar margenoot11 twaelf uren Ga naar margenoot12 in den dagh? Indien yemant in den Ga naar margenoot13 dagh wandelt, soo en stoot hy hem niet: overmits hy het licht deser werelt siet: | |
10Maer indien yemant in der nacht wandelt, soo stoot hy hem: overmits het licht Ga naar margenoot14 in hem niet en is. | |
11Dit sprack hy: ende daer na seyde hy tot haer, Lazarus onse vrient Ga naar margenootd slaept: maer ick ga henen om hem uyt den slaep op te wecken. | |
12Sijne discipelen dan seyden, Heere indien hy slaept, soo sal hy Ga naar margenoot15 gesont worden. | |
13Doch Iesus hadde gesproken van sijne doot: maer sy meynden dat hy sprack van Ga naar margenoot16 de ruste des slaeps. | |
14Doe seyde dan Iesus tot haer vry uyt, Lazarus is gestorven: | |
15Ende ick ben blijde om uwent wille, dat ick daer niet geweest en ben, op dat ghy Ga naar margenoot17 gelooven meught: doch laet ons tot hem gaen. | |
16Thomas dan, genaemt Ga naar margenoot18 Didymus, seyde tot [sijne] medediscipelen, Laet ons oock gaen, op dat wy met Ga naar margenoot19 hem sterven. | |
[Folio 49v]
| |
19Ende vele uyt den Ga naar margenoot22 Ioden waren gekomen Ga naar margenoot23 tot Martham ende Mariam, op dat Ga naar margenoot24 sy haer vertroosten souden over haren broeder. | |
20Martha dan, als sy hoorde dat Iesus quam, gingh hem te gemoete: doch Maria Ga naar margenoot25 bleef in huys sitten. | |
21Soo seyde Martha dan tot Iesum, Heere waert ghy hier geweest, soo en ware mijn broeder Ga naar margenoot26 niet gestorven: | |
22Maer oock nu weet ick, dat Ga naar margenoot27 alles wat ghy van Godt begeeren sult, Godt u het geven sal. | |
23Iesus seyde tot haer, Uw’ broeder sal weder opstaen. | |
24Martha seyde tot hem, Ick weet dat hy opstaen sal Ga naar margenoot28 in de Ga naar margenoote opstandinge ten Ga naar margenoot29 laetsten dage. | |
25Iesus seyde tot haer, Ga naar margenoot30 Ga naar margenootf Ick ben de opstandinge ende het leven: Ga naar margenootg die in my gelooft sal Ga naar margenoot31 leven, al waer hy oock Ga naar margenoot32 gestorven: | |
26Ga naar margenooth Ende een yegelick die leeft, ende in my gelooft, sal Ga naar margenoot33 niet sterven inder eeuwigheyt. Gelooft ghy dat? | |
27Sy seyde tot hem, Ia Heere: Ga naar margenooti ick hebbe gelooft, dat ghy zijt de Christus de Sone Godts, die in de werelt komen soude. | |
28Ende dit geseght hebbende gingh sy henen, ende riep Mariam hare suster heymelick, seggende, De Meester is daer, ende hy roept u. | |
29Dese als sy [dat] hoorde, stont haestelick op, ende gingh tot hem. | |
30(Iesus nu en was noch in Ga naar margenoot34 ’t vleck niet gekomen: maer was in de plaetse, daer hem Martha te gemoet gekomen was) | |
31De Ioden dan die met haer in het huys waren, ende haer vertroosteden, siende Mariam dat sy haestelick opstont, ende uytgingh, volghden haer, seggende, Sy gaet na Ga naar margenoot35 het graf, op dat sy aldaer weene. | |
32Maria dan, als sy quam daer Iesus was, ende hem sagh, viel aen sijne voeten, seggende tot hem, Heere, indien ghy hier geweest waert, soo en ware mijn broeder niet gestorven. | |
33Iesus dan als hy haer sagh weenen, ende de Ioden die met haer quamen, [oock] weenen, wert hy Ga naar margenoot36 seer beweeght in den geest, ende Ga naar margenoot37 ontroerde hemselven. | |
34Ende seyde, Waer hebt ghy hem geleght? Sy seyden tot hem, Heere, komt ende siet het. | |
36De Ioden dan seyden, Siet, hoe lief hy hem hadde. | |
37Ende sommige uyt haer seyden, En konde hy, Ga naar margenootl die de oogen des blinden geopent heeft, niet maken dat oock dese niet gestorven en ware? | |
38Iesus dan wederom in hemselven seer beweeght zijnde, quam tot het graf: ende het was een speloncke, ende eenen steen was Ga naar margenoot39 daer op geleght. | |
39Iesus seyde, Neemt den steen wech. Martha de suster des gestorvenen seyde tot hem, Heere, hy rieckt nu al, want hy heeft vier dagen Ga naar margenoot40 [aldaer gelegen.] | |
40Iesus seyde tot haer, Hebbe ick u niet geseght, dat, soo ghy gelooft, ghy Ga naar margenoot41 de heerlickheyt Godts sien sult? | |
41Sy namen dan den steen wech, daer de gestorvene Ga naar margenoot42 lagh. Ende Iesus hief de oogen opwaerts, ende Ga naar margenoot43 seyde, Vader, ick dancke u dat ghy my gehoort hebt. | |
42Doch ick wist dat ghy my altijt hoort: Ga naar margenootm maer om der schare wille, die rontom staet, hebbe ick [dit] geseght, op dat sy souden gelooven, dat ghy my gesonden hebt, [kolom] | |
43Ende als hy dit geseght hadde, riep hy met grooter stemme, Lazare komt uyt. | |
44Ende de gestorvene quam uyt, gebonden aen handen ende voeten met Ga naar margenoot44 grafdoecken, ende sijn aengesicht was omwonden Ga naar margenootn met eenen sweetdoeck. Iesus seyde tot haer, Ontbindt hem, ende laet hem henen gaen. | |
45Vele dan uyt de Ioden, die tot Mariam gekomen waren, ende aenschouwt hadden het gene Iesus gedaen hadde, geloofden in hem. | |
46Maer sommige van haer gingen tot de Pharizeen, ende seyden tot haer het gene Iesus gedaen hadde. | |
47Ga naar margenooto De Overpriesters dan ende de Pharizeen vergaderden Ga naar margenoot45 den Raet, ende seyden, Ga naar margenootp Wat sullen wy doen? want dese mensche doet vele teeckenen. | |
48Indien wy hem alsoo Ga naar margenoot46 laten [geworden,] sy sullen alle in hem gelooven, ende de Romeynen sullen Ga naar margenoot47 komen, ende wech nemen beyde Ga naar margenoot48 onse plaetse ende volck. | |
49Ende een uyt haer, [namelick] Cajaphas, die Ga naar margenoot49 des selven jaers Hoogepriester was, seyde tot haer, Ghy en verstaet niets: | |
50Noch ghy en overleght niet, Ga naar margenootq dat het ons nut is, Ga naar margenoot50 dat een mensche sterve voor het volck, ende het geheele volck niet verloren en ga. | |
51Ende dit seyde hy niet uyt hemselven: maer zijnde Hoogepriester des selven jaers propheteerde hy, dat Iesus sterven soude voor Ga naar margenoot51 het volck: | |
52Ende niet alleen voor dat volck, maer op dat hy oock Ga naar margenoot52 de kinderen Godts, die verstroyt waren, Ga naar margenootr tot Ga naar margenoot53 een soude vergaderen. | |
54Iesus dan en wandelde niet meer vrijelick onder de Ioden: maer gingh Ga naar margenoot55 van daer na het lant by de woestijne, na de stadt genaemt Ga naar margenoot56 Ephraim: ende verkeerde aldaer met sijne discipelen. | |
55Ende het Ga naar margenoot57 Pascha der Ioden was na by, ende vele uyt dat lant gingen op na Ierusalem voor het Pascha, op dat sy haer selven Ga naar margenoot58 reynighden. | |
56Ga naar margenoots Sy sochten dan Iesum, ende seyden onder malkanderen, staende in den tempel, Wat dunckt u? [Dunckt u] dat Ga naar margenoot59 hy niet komen en sal tot het feest? | |
57De Overpriesters nu ende de Pharizeen hadden een gebodt Ga naar margenoot60 gegeven, dat soo yemant wiste waer hy was, hy het soude te kennen geven, op dat sy hem mochten Ga naar margenoot61 vangen. |
|