Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Elisa vermenighvuldight door een mirakel de olie eener arme weduwe, vers 1, etc. Hy wort van de Sunamitische geherberght, 8. hy belooft haer eenen sone, 12. dien sy krijght, 17. de sone sterft, 18. dien Elisa weder levendigh maeckt, 29. hy beneemt de coloquinten hare vergiftigheyt, 38. ende spijst hondert mannen met twintigh gersten brooden, ende groene aren, 42. | |
1EEne vrouwe nu uyt de wijven van de Ga naar margenoot1 sonen der Propheten riep tot Elisa, seggende; Uwe knecht, mijn man, is gestorven, ende ghy weet, dat uwe knecht den HEERE was vreesende: nu is de Ga naar margenoot2 schultheere gekomen, Ga naar margenoota om mijne beyde kinderen voor hem Ga naar margenoot3 tot knechten te nemen. | |
2Ende Elisa seyde tot haer: Wat sal ick u doen? geeft my te kennen; wat ghy [kolom] in den huyse hebt: ende sy seyde, Uwe dienstmaeght en heeft niet met allen in den huyse, dan eene Ga naar margenoot4 kruycke met olie. | |
3Doe seyde hy, Gaet, eyscht voor u vaten van buyten, van alle uwe naburen ledige vaten; maeckter niet Ga naar margenoot5 weynigh te hebben. | |
4Komt dan in, ende Ga naar margenoot6 sluyt de deure Ga naar margenoot7 voor u, ende voor uwe sonen toe; daer na Ga naar margenoot8 giet in alle die vaten, ende dat vol is, set wech. | |
5Soo ginghse van hem, ende sloot de deure voor haer, ende voor hare sonen toe; die brachten haer de vaten toe, ende sy goot in. | |
6Ende het geschiedde, als die vaten vol waren, datse tot haren sone seyde; Brenght my noch een vat aen: maer hy seyde tot haer; Daer en is geen vat meer: ende de olie Ga naar margenoot9 stont stille. | |
7Doe quam sy, ende gaf het Ga naar margenoot10 den man Godts te kennen: ende hy seyde; Gaet henen, verkoopt de olie, ende betaelt uwen schultheere: ghy dan, [met] uwe sonen leeft by het Ga naar margenoot11 overige. | |
8Het geschiedde oock op eenen dagh, als Elisa na Ga naar margenoot12 Sunem doortrock, dat aldaer eene Ga naar margenoot13 groote vrouwe was, dewelcke hem aenhieldt, om Ga naar margenoot14 broot te eten: voorts geschieddet, soo dickwils hy doortrock, weeck hy daer in, om broot te eten. | |
9Ende sy seyde tot haren man; Siet nu, ick hebbe gemerckt dat dese man Godts Ga naar margenoot15 heyligh is; die by ons altoos doortreckt. | |
10Laet ons doch eene kleyne Ga naar margenoot16 opperkamer van eenen wandt maken, ende laet ons daer voor hem setten een bedde, ende tafel, ende stoel, ende kandelaer, soo sal het geschieden, wanneer hy tot ons komt, dat hy daer in wijcke. | |
11Ende het geschiedde op eenen dagh, dat hy daer quam: ende hy weeck in die opperkamer, ende leyde sich daer neder. | |
12Doe seyde hy tot sijnen Ga naar margenoot17 jongen Gehazi, Roept dese Sunamitische: ende als hyse geroepen hadde, stontse voor Ga naar margenoot18 sijn aengesicht, | |
13(Want hy hadde Ga naar margenoot19 hem geseyt; Seght nu tot haer, Siet, ghy zijt sorghvuldigh voor ons geweest met alle dese Ga naar margenoot20 sorghvuldigheyt; wat is’er voor u te doen? is’er yet om voor u te spreken tot den Koningh; ofte tot den Krijghs-oversten? ende sy hadde geseyt, Ga naar margenoot21 Ick woone in het midden mijnes volcks. | |
14Doe hadde Ga naar margenoot22 hy geseyt, Wat is’er dan voor haer te doen? Ende Gehazi hadde geseyt, Sy en heeft doch geenen sone, ende haer man is oudt. | |
15Daerom hadde Ga naar margenoot23 hy geseyt, Roept haer: ende als hyse geroepen hadde, stont sy Ga naar margenoot24 in de deure.) | |
16Ende hy seyde, Ga naar margenoot25 Op Ga naar margenootb desen gesetten tijt, Ga naar margenoot26 ontrent desen tijt des levens sult ghy eenen sone omhelsen: ende sy seyde, Neen, mijn Heere, ghy man Godts Ga naar margenoot27 en lieght tegen uwe dienstmaeght niet. | |
17Ende de vrouwe wert swanger, ende baerde eenen sone op dien gesetten tijt, ontrent den tijt des levens, dien Elisa tot haer gesproken hadde. | |
18Doe nu het kint groot wert, geschieddet op eenen dagh, dattet uytgingh tot sijnen vader, tot de maeijers. | |
19Ende het seyde tot sijnen vader, Ga naar margenoot28 Mijn hooft, mijn hooft: Ga naar margenoot29 hy dan seyde tot eenen jongen, Draeght hem tot sijne moeder. | |
[Folio 163r\Elisa doet verscheyden mirakelen.]
| |
20Ende hy droegh hem, ende bracht hem tot sijne moeder: ende hy sat op hare knijen tot aen den middagh toe, doe sterf hy. | |
21Ende sy gingh Ga naar margenoot30 op, ende leyde hem op het bedde van den man Godts: daer na sloot sy Ga naar margenoot31 voor hem Ga naar margenoot32 toe, ende gingh uyt. | |
22Ende sy riep om haren man, Ga naar margenoot33 ende seyde, Sendt my doch eenen van de jongens, ende eene van de ezelinnen; dat ick tot den man Godts loope, ende weder kome. | |
23Ende hy seyde, Waerom gaet ghy heden tot hem? ’t en is Ga naar margenoot34 geene nieuwe Mane, nochte Sabbath, ende sy seyde; Ga naar margenoot35 Het sal wel zijn. | |
24Doe zadelde sy de ezelinne, ende seyde tot haren jongen; Drijft, ende gaet voort: Ga naar margenoot36 en houdt my niet op voort te rijden, ’t en zy dan dat ick ’t u segge. | |
25Alsoo toogh sy henen, ende quam tot den man Godts, tot den bergh Ga naar margenoot37 Carmel: ende het geschiedde als de man Godts haer van tegen over sagh, dat hy tot Gehazi sijnen jongen seyde: Siet, daer is de Sunamitische. | |
26Nu loopt doch haer te gemoete, ende seght tot haer; Ga naar margenoot38 Is’t wel met u? is’t wel met uw’ man? is’t wel met u kint? ende sy seyde, Het is wel. | |
27Doe sy nu tot den man Godts op den bergh quam, Ga naar margenoot39 vattese sijne voeten; maer Gehazi tradt toe, om haer Ga naar margenoot40 af te stooten, doch de man Godts seyde, Laetse geworden, want hare ziele Ga naar margenoot41 is in haer bitterlick bedroeft, ende de HEERE heeft’et voor my verborgen, ende my niet kondt gedaen. | |
28Ende sy seyde, Ga naar margenoot42 Heb ick eenen sone van mijnen heere begeert? Ga naar margenootc seyde ick niet, Ga naar margenoot43 en bedrieght my niet? | |
29Ende hy seyde tot Gehazi, Ga naar margenoot44 Gordt uwe lendenen, ende neemt mijnen staf in uwe hant, ende gaet henen: soo Ga naar margenootd ghy yemant vindt, Ga naar margenoot45 en groet hem niet, ende soo u yemant groet, en antwoort hem niet: ende Ga naar margenoot46 leght mijnen staf op het aengesicht van den jongen. | |
30Doch de moeder van den jongen seyde, Ga naar margenoot47 [Soo waerachtigh als] de HEERE leeft, ende uwe ziele leeft, Ga naar margenoot48 ick en sal u niet verlaten: hy stont dan op, ende volghde haer na. | |
31Gehazi nu was voor haer aengesicht doorgegaen: ende hy leyde den staf op het aengesichte van den jongen; doch daer en was Ga naar margenoot49 geene stemme, noch geene Ga naar margenoot50 opmerckinge: soo keerde hy weder hem te gemoete, ende bracht hem boodtschap, seggende; De jongen en is niet Ga naar margenoot51 ontwaeckt. | |
32Ende doe Elisa in het Ga naar margenoot52 huys quam, Siet, soo was de jongen doot, zijnde geleyt op Ga naar margenoot53 sijn bedde. | |
33Soo Ga naar margenoot54 gingh hy in, ende Ga naar margenoote sloot de deure voor Ga naar margenoot55 hen beyden toe: ende badt tot den HEERE.[kolom] | |
34Ende hy Ga naar margenoot56 klam op, ende Ga naar margenoot57 leyde sich neder op het kint, ende leggende sijnen mont op des selven mont, ende sijne oogen op sijne oogen, ende sijne handen op sijne handen, breydde sich over hem uyt, ende het vleesch des kints wert warm. | |
35Daer na quam hy weder, ende wandelde in het huys eens herwaert, ende eens derwaert, Ga naar margenoot58 ende klam [weder] op, ende breydde sich over hem uyt; Ga naar margenootf ende de jongen niesde tot seven mael toe, daer na dede de jongen sijne oogen op. | |
36Ende hy riep Gehazi, ende seyde, Roept dese Sunamitische, ende hy riepse, ende sy quam tot hem: ende hy seyde, Neemt uwen sone op. | |
37Soo quam sy, Ga naar margenoot59 ende viel voor sijne voeten, ende boogh haer ter aerde: ende sy nam haren sone op, ende gingh uyt. | |
38Als nu Elisa weder te Ga naar margenoot60 Gilgal quam, soo was’er honger in dat lant, ende de sonen der Propheten Ga naar margenoot61 saten voor sijn aengesichte: ende hy seyde tot sijnen jongen: Ga naar margenoot62 Set den grooten pot aen, ende ziedt moes voor de sonen der Propheten. | |
39Doe gingh een uyt in’t velt om moeskruyden te lesen, ende hy vondt eenen Ga naar margenoot63 wilden wijnstock, ende las daer van, sijn kleet vol Ga naar margenoot64 wilde coloquinten, ende quam, ende sneedse in den moes-pot, want sy en Ga naar margenoot65 kendense niet. | |
40Daer na Ga naar margenoot66 schepten sy voor de Ga naar margenoot67 mannen op, om te eten: ende het geschiedde, als sy aten van dat moes, dat sy riepen, ende seyden, Man Godts, de Ga naar margenoot68 doot is in de pot, ende sy en Ga naar margenoot69 konden het niet eten. | |
41Maer hy seyde, Ga naar margenoot70 Brenget dan meel: ende hy wierp het Ga naar margenootg in den pot: ende hy seyde, Schept voor het volck op, dat sy eten; Doe en was daer Ga naar margenoot71 niet quaets in den pot. | |
42Ende daer quam een man van Ga naar margenoot72 Baal Salisa, ende bracht den man Godts brooden der eerstelingen, twintigh gersten brooden, ende groene aren in hare Ga naar margenoot73 hulsen: ende hy seyde, Geeft den Ga naar margenoot74 volcke datse eten. | |
43Doch sijn dienaer seyde, Ga naar margenoot75 Ga naar margenooth Wat soude ick dat hondert mannen voor setten? ende hy seyde, Geeft den volcke datse eten, want alsoo seyt de HEERE; Ga naar margenooti Men sal eten, ende over houden. | |
44Soo settede hy het hen voor, ende sy aten, ende sy hielden over, na het woort des HEEREN. |
|