Den Bybel met groter neersticheyt ghecorrigeert (Liesveltbijbel 1542)
(2010)–Anoniem Liesveltbijbel–Daer quam een clage onder tvolc vanden dieren tijt weghen dat si op woecker leenen moesten, Daerom straftese Nehemias. | |
1Ga naar margenoot+ENde daer verhief een groot ghecrijsche des volcx, ende haerder wijuen teghen hare broeders die Ioden. | |
2Ende daer warender sommighe, dye daer seyden, onser sonen ende dochteren zijn te vele, laet ons graen nemen, ende eten dat wi leuen. | |
3Mer sommighe | |
[pagina *]
| |
spraken. Laet ons onse ackers, wijnbergen, ende huysen versetten, ende graen nemen in die dierte. | |
4Somnighe seyden, Laet ons gelt ontleenen, op chijnse den coninc op onse ackeren ende wijnberghen, | |
5Want onse broeders lijf, is als ons lijf, ende hare kinderen al onse kinderen Anders souden wi onse sonen ende dochteren den dienste onderworpen ende onser dochteren sommige, sijn ymmertoes onderworpen, ende daer en is gheen vermoghen in onsen handen, | |
6oock souden onse ackeren ende wijnberghen den anderen gheworden. | |
7Doen ic haer ghecrijsch ende sulcken woorden hoorde, wert ic seer toornich, | |
8Ga naar margenoot+ende mijn herte werts te rade met mi, dat ic die raetsheeren ende die ouerste berispte ende sprac tot hen. Wilt ghi deen aenden anderen woecker bedriuen? Ende ic brachte een grote gemeynte tegen hen | |
9ende sprac tot hen. Wy hebben onse broeders die Ioden ghelost, die den Heydenen vercocht waren, na onsen vermogen, ende ghi wilt uwe broeders ooc vercoopen, die wi tot ons ghecocht hebben. Doen sweghen si, ende si en vonden niet te antwoorden. | |
10Ende ick seyde, het en is niet goet, dat ghy doet, en soudt ghi inder vreesen Gods niet wandelen, om der smaet wille der heydenen onser vianden? | |
11Ic ende mijn broeders, ende mijn knapen, hebben hen ooc gelt gedaen, Ga naar margenoot+ ende graen, mer den woecker willen wi achter laten. | |
12Dus gheeft hen nv heden ten daghe weder haer ackeren, wijnberghen, olijfhouen, ende huysen vanden gelde, des graens, mosts ende olijs, daer ghi aen gewoeckert hebt | |
13Doe seyden si, wi willent weder geuen, ende en willent van hen niet eysschen, ende willen also doen, also ghy gheseyt hebt. Ende ic riep die priesters, ende ic nam eenen eedt van hen, dat si also doen souden, | |
14ooc schudde ic mijnen boesem wt, ende sprac. Also schudde God wt elcken van sinen huyse, ende van sinen arbeyt, die dit woordt niet en onderhoudt, dat hi wt si gescuddet ende ydel, ende de geheele ghemeynte sprac. Amen, ende loofden den HERE Ende dat volc dede also. | |
15Ga naar margenoot+Oock van dier tijt aen, doe my beuolen wert een lantgraue te sijn, inden lande Iuda, te weten, vanden twintichsten iaer aen, tot in dat tweendertichste iaer. des conincx Arthahsastha, dat sijn twaelf iaer, so en voede ic my ende mijne broeders niet vander lantgrauen coste, | |
16want die voorleden lantgrauen die voor mi geweest waren, hadden dat volc beswaert, ende hadden van hen genomen broot ende wijn, daer toe ooc veertich sicklen siluers, Ooc hadden haer knapen met gewelt om gegaen, ouer dat volc, mer ick en dede also niet, om der vreesen Gods wille. | |
17Ooc arbeyde ic aenden arbeyt der mueren, ende en cocht gheenen acker, Ende alle mijn knechten moesten aldaer aen dien arbeyt te samen comen. | |
18Daer toe waren der Ioden ende ouersten, hondert ende vijftich aen mijn tafele, die tot mi gecomen waren wt den heydenen, die rontsom ons sijn. | |
19Ende men bereyde mi sdaechs eenen osch, ende ses wtgecoren scapen ende vogelen. Ende binnen x. dagen, alderhande wijns planteyt. Nochtans en eysschede ic der lantgrauen coste niet. Want den dienst was swaer op dat volck. | |
20Ghedencket mijns, mijne God ten besten allet dat ic desen volcke ghedaen hebbe. |