Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek
(1992)–Anoniem Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek–248. Men moet de tegenwoordigheyt genietenPetrus Marsus noode een vriendt om in sijn huys te schuylen, dewijl hy sagh dat den hemel sich tot regen en hagel aenstelde, totdat het aenstaende onweer overghegaen moght zijn, maer hy sijn reys soekende te vervolghen, bedankte hem voor sijne vriendelicke aenbiedingh en gingh voorts. Maer als hy naeuwelijcks een achten deel van een mijl gegaen was, kreeg hy sulcken regen en | |
[pagina 65]
| |
onweer op den hals dat hy niet vordergaen kondt. Als hy weder by 't huys van Marsus gekomen was, klopte hy aen de deur, maerGa naar voetnoot* Marsus uyt het venster siendeGa naar voetnoot*, riep hy hem toe: ‘Vriendt, ick ben van mijn eerste voornemen verandert.’ ‘En ick ook,’ sey Marsus en daermede gingh hy henen; en hy moest een andere herbergh soecken. |