't Hoorns vermaeck'lijck treck-schuytje
(1663)–Anoniem Hoorns Vermaeklijck treck-schuytje, 't–Stemme: Ach! Herderin, ach! schoone, &c.
EY! Splittekootjes, die het Woudt bewoont,
En tot een schrick, de Nymphjes u vertoont,
't Zy dat sy wassen
Haer inde Plassen.
| |
[pagina 47]
| |
Van klaere Vloetjes, of onder de Blaên
Haer Leêtjes strecken uyt, om slaep 'tontfaen.
U bid ick, Goodtjes, [...][ght] met Rosemont,
Mijn Lief, die noch mijn Zieltjen houdt gewont
Door haere Blickjes,
De Minne-strickjes;
Sy is my liever als mijn ooghjes licht;
Ghy houdt dan (Sather) my aen u verplicht.
Maer vraeght ghy Goodtjes, wie sy is of waer?
Slaet doch eens acht [...] als ghy wordt gewaer
Een helder keeltje
Dat als een Veeltje,
Op 't Veldt u soeter klincken sal in 't oor,
Of ghy Godt Pan sijn Deuntjen gaeft gehoor.
Als sy des Somers, daer het Klijf begroeyt
Den Tempel, soetjes haere gangen spoeyt
| |
[pagina 48]
| |
In 't Noorder-ende,
Of ghy haer kende,
Weest haer geleyder wel, maer niet te stout,
Of anders jaeght men u wel uyt het Wout.
Of als sy smorgens, eer Auroor sijn licht
Te voorschijn brenght, somtijdts haer soet gesicht
Slaet op de Boompjes,
En Water-stroompjes,
En ander Kruyden. Soo ghy haer bespiet,
Siet dat mijn Rosemont geen leet geschiet.
|
|