Gekroond Batavia
(1767)–Anoniem Gekroond Batavia–Zynde Verciert met de Voornaemste Liederen, Die Hedendaegs Gezongen worden
Stemme: Nova.
CArileen,
Ey! wilt u niet verschuylen,
In het diepste van het Wout:
Maer hoord myn Nimphje hoord;
Ey! maer een woord,
Van Cloris,
Waer op gy u zoo vast betrout,
Seg waer heen:
En vreest gy niet de Kuylen
Daer de Nimphjes-Schakers schyn,
dat Zaturlyk gebroet;
dat geyle goed
Sy schenden zoo menig zoete Nimphelyn!
dus Harderesse,
Keerd terwyl gy meugd,
Weest geen moordresse,
Van u eygen jeugd,
Maer ziet,
’t verdriet
’t Geen u genaekt,
En keerd
Eer gy leerd,
Hoe de zaturs schaking smaekt.
| |
[pagina 43]
| |
Nu ’t geviel
Gy mogt eens loos ontkomen,
Deze splittekootjes list:
Door loop of snelle vlugt;
Of naer gezugt
En dat gy het Bosjes nare wegen wist,
Ach myn ziel die takken van de Bomen:
Met haer zwaer neerbuygent lof,
Daer raekten dan myn hart
In u hayr verwart,
Wie zouder myn lief,
Myn Engel helpen of
Tygers nog Leeuwen,
Beeren wreet en stout;
Die door haer schreeuwen,
Dreunen doen het wout,
Dat lilt en trilt
Van bangigheen,
Wie zag
U geklag,
Dan lieve Carileen.
Kom en kom:
En wilt u wreedheid buygen,
Al myn Schaepjes schenk ik u
Myn huizing en myn stal;
Myn al en al:
hoe moogt gy Nimphien
Nog langer wezen schuw,
Keert weer om,
Myn staf die zal getuygen,
hoe u Cloris trouw bemint
Wanneer u lieve woord,
Sal komen voort
En dat men ons zielkens t’zaem in d’Egte bind;
| |
[pagina 44]
| |
Als hy zal drukken,
Lipjes ende Mond
Als hy zal plukken;
d’Oorzaek van zyn wond;
Ik weet,
Met leet
Gy zeggen zout,
Wat mogt,
Onbedogt
Ik vlugten dus in ’t wout.
Ag zy keert,
Nu is myn staf bepeerelt
Cloris loopt u Lief te moet,
Myn Hartje word verheugt,
En springt van vreugt,
Myn zieltje gevoelt het alderzoetste zoet
Nu braveert myn min de gantsche wereld
Ia den hemel lagt myn toe!
Myn zoete Carileen,
Myn eenigst’ een,
Ik weet nouw wat ik van groote blydschap doe,
Laet ik u Lipjes aengename maegt,
Drukken haer Tipjes,
Nu ’t de Goon behaegt
En gy doet vry,
Al wat u lust,
Gy moet,
Nu zoo zoet,
Van Cloris zyn gekust.
Suyde Wind
Komt met u swoele aessem,
Aura ey:
Komt met u koelt;
Want uyt myn liefjens ligt,
| |
[pagina 45]
| |
En aengezigt;
Een beekje van zweet en heete tranen spoelt,
Harders Kind
U Hertje snakt naer Aessem;
Rust hier onder ’t geurig blos,
Hoe zwoegt u lieve borst,
Ag dat ik dorst
’k Ontreeg u myn lief tot aen de middel los
Rust op de Kruytjes,
Of in Cloris schoot,
Strengelt u tuytjes
Nu met Roosjes Root
Op dat
Geen blad,
U Kranzelyn omvlegt
voor in d’Egt
Gy Cloris bruyd zal zyn.
|
|