Den blijden-wegh tot Bethleem voor de Christelijcke jonckheyt
(1645)–Anoniem Blijden-weg tot Bethleem voor de Christelijcke jonckheyt–vermeerdert met vele nieuwe leysenen, lof-sanghen ende gheestelijcke liedekens
Op de vvijse: Godt Vader o ghenadich.
LOoft, o Syon, u behoeder,
Met een vrucht en soet gheklanck
| |
[pagina 151]
| |
Looft u Herder ende Voeder;
Doet hem eere met Lof-sanck?
Doet hem al wat ghy vermeught,
Hy is weerdich alle vreucht.
Men mach me wel in 't besonder
Loven Godt met blijschap groot:
Want hy gheeft ons (o wat wonder!
Zijn selfs, dat is, 't Hemels Broodt
't Welck hy gaf in't Avontmael
Sijn Apostelen altemael.
Laet sijn lof ten vollen klincken,
Eerlijck singht, naer uwe macht:
Want men ons nu doet ghedincken,
Hoe dit eerstmael is volbracht;
Doen hy machtich was en wijs,
Gaf sijn selven voor een spijs.
Wat Heer Iesus daer volbrachte
In den nacht met woorden klaer,
Dat wou hy tot sijn ghedachte,
Dat wy souden volghen naer
Chtristus heeft ons dan gheleert,
Dat't Broot in sijn vleesch verkeert.
Dat't verstant heel gaet te boven,
Dat ghesicht oock niet en siet
Moetmen sekerlijck ghelooven
Boven de natuer gheschiet:
Want des hooghste moghentheyt
Onder 't Broode [verloren] leyt.
Onsen dranck is't Bloet seer krachtich,
Dat vergoten is voor veel
| |
[pagina 152]
| |
Onse spijs sijn Vleesch waerachtich
Christus blijft nochtans gheheel,
Want die nut het Sacrament,
Deylt niet Christum noch en schendt.
Oft daer een tot onsen Heere,
Ofter oock veel duysent gaen;
Min heeft niemandt, ofte meere
Even veel sal elck ontfaen;
Smaeckt den Heer dan, hy is soet,
Die u met sijn Lichaem voet.
Yeghelijck wordt hy ghegheven,
Of sy goet zijn ofte quaet;
Maer den goeden krijght het leven,
De doot in den quaden gaet:
Merckt, hoe dat dees spijse goet
Soo verscheyden vruchten doet.
Siet ghy de ghedaente krencken,
Alsmen die breeckt inde Mis;
Twijfelt niet, maer wilt ghedencken
Dat Godt daer waerachtich is:
Want in't stucxken is soo veel,
Als te vooren in't gheheel.
Christum kanmen niet verkroken,
Door het nutten lijdt hy niet
'Teecken dat werdt maer ghebroken,
Aen sijn lijf geen leedt gheschiet:
De ghedaente van het Broodt
Breecktmen, hy blijft even groot.
Siet der Engh'len broot verheven,
Werdt des Keysers spijs, en pandt:
| |
[pagina 153]
| |
't Broot moetmen de kinders gheven;
Maer niet nemen uyt de handt,
Om onweerdelijck met sondt
Dat te werpen voor den hondt.
'T is in't voorbeeldt eerst bewesen,
Doen Isack ter doodt moest gaen
Soo wy van het Paesch-lam lesen,
Dat-men alle jaer moest slaen:
Het Manna dit ons bewijst,
't Welck d'out-vaders heeft ghespijst.
Onser Iesu wilt ontfermen,
Die ons Voeder zijt en Broot:
Wilt ons voeden en beschermen
Hier en voorts in alle noot.
Maeckt dat wy u al ghelijck.
Moghen sien in't Hemelrijck.
Heylich Broot, o Godt waerachtich
Die ons hier spijst alle gaer;
Maeckt ons eens uws Rijcx deelachtigh
Dat wy zijn u gasten daer:
Wilt ons maecken bequaem,
Om te zijn u erghenaem.
|
|