Print Poëmata(1623)–Jacob van Zevecote– Auteursrechtvrij Vorige Volgende In Nuptias Francisci Zeuecotij, Veteri Burgi Actuarij, & Isabellae Coucke. QVae Musa me furore Agit suauiore? Et paene non volenti Et paene non potenti Nouum poëma mandat? Hinc hinc abite moesti, Hinc hinc abite tristes. Quies nulla nascituris Serena stella fulsit, Quos tetricus planeta, Vel quarta Luna longas Iubet fouere curas; Seueritasq́ue toruo Catoniana vultum Horrore peruagatur. Procul hinc procul profani, Procul hinc procul seueri. Non ista tam profanae, Non ista tam seuerae, Camoena seruit auri, Cantamus ista laetis, [pagina 263] [p. 263] Cantamus ista sponsis. Tibi nouelle sponse, Tibi nouella sponsa, Quos castus in futuros Hymen ligauit annos, Quies filias Dione, Et filios Apollo, Parentis vtriusque Vultuq́ue moribusq́ue Simillimos spopondit. Sic ite sic beatos Senecta laeta cernat, Et tarda claudat annos. Vorige Volgende