Dagelijks leeven van een wel-gesteld Christen, uit-gebeeld in verscheide zang-versen
(ca. 1720)–David Montanus–Toon: 'k Weet niet waar ik my bergen zal.Ach mensch! wat zoekt gy aardsche vreugd,
Daar niet als droefheid is te wagten?
Het waar vermaak schuild in de deugd;
En die het zoekt, moet 't aardsch veragten,
Het aardsch, het aardsch vergaat,
En vlied, terwijl 't bekoord
De ware deugd alleen, deugd alleen
Brengt ware vreugde voort.
| |
[pagina 67]
| |
2.
Die 't aardsch bezit, bezit nooit rust;
All d'aardsche vreugden zijn verganklijk.
De deugd schept in haar zelve lust,
En all' haar vreugden zijn onwanklijk.
Het aardsch, het aardsch vergaat,
En vliet, terwijl 't bekoord.
De ware deugd alleen, deugd alleen
Brengt waare vreugden voort.
|
|