Dagelijks leeven van een wel-gesteld Christen, uit-gebeeld in verscheide zang-versen
(ca. 1720)–David Montanus–Eenzaamheid.37. 't Is tijt dat ik mijn selven speen,
Ga naar margenoot+Van 't Allgemeen;
Ga naar margenoot+Alleen en buiten sorgen,
Ga naar margenoot+Ben ik, verborgen,
Ga naar margenoot+Alderminst alleen.
Tot Zielen-binnen-keer,
Geen plaats bequamer
Als d'eenzaamheid, en leer
| |
[pagina 23]
| |
Der Binnen-kamer.
Als 't herte, stil en eensaam,
Vangt alleen spraak aan,Ga naar margenoot+
Pleeg Iesus meer gemeensaam,
Met ons om te gaan,
En toont zijn Bruid de liefde,
Die sijn lievend' hert doorgriefde;
En sy haar Bruidegom,
Haar liefde wederom.
|
|