Amarillis
(ca. 1713)–David Lingelbach–
[pagina 28]
| |
DAMON.
Hebje flus dat niet verdient?
MIRTEL.
He! he! be! zeker niet, he! he! ik ben je vriend
DAMON.
Sta dan op, ik schenk je 't leeven.
MIRTEL.
Is my alles dan vergeeven?
DAMON.
Ja.
MIRTEL.
Maar meenje 't Damon.
DAMON.
Ja.
MIRTEL.
Lach dan eens Mirtel, ha! ha!
DAMON.
Zeg my nu, wy zyn goé vrinden,
Waar zal ik Amintas vinden?
MIRTEL.
In de Laan, daar zit hy meest
Na den eeten, om zijn geest
Door het slaapen te verkwikken:
En snorkt zoo yslijk, dat elk een daar voor moet schrikken.
|
|