De negerjongetjes
(ca. 1943)–A. Hamaker-Willink–
[pagina 1]
| |
[pagina 2]
| |
![]() Eens liepen de negerjongetjes zich vreselijk te vervelen. En omdat ze zich verveelden klommen ze maar eens in een boom. | |
[pagina 3]
| |
![]() Toen ze zo hoog zaten, zagen ze héél Afrika en ook het nijlpaard - - Lolo-Hippo-Loggia - en haar lieve dochtertje - Lilo. - | |
[pagina 4]
| |
De jongetjes, die zich zo verveelden, wilden wel eens een pretje en de kleine Koeka riep plagend. - Ha die Lola-Hippo-Loggia! Maar het nijlpaard draaide zich om en deed heel verstandig of het niets gehoord had. ![]() | |
[pagina 5]
| |
De andere jongetjes moesten vreselijk lachen en daarom riep Koeka nog eens en nog harder: Ha die Lola-Hippo-Loggia, die heeft zó'n dik dochtertje, dat het wel een pudding op pootjes lijkt! - ----------- Toen begon de kleine Lilo erbarmelijk te huilen. ![]() | |
[pagina 6]
| |
Maar dat werd Moeder Lola-Hippo-Loggia toch te erg. Ze hobbelde naar de jongetjes toe om de stoute Koeka te gaan pakken. Maar de kleine stoute Koeka hòlde natuurlyk naar zijn...Moeder. ![]() | |
[pagina 7]
| |
Dadelijk kwamen toen de neger-Vaders uit het dorp met schilden en speren om Lola wel eens even weg te jagen. Maar Lola was helemaal niet bang en deed haar bek wijd open brrr.... ![]() | |
[pagina 8]
| |
Toen kwam Koeka's Moeder zelf uit huis gelopen, zònder schild en zonder speer. Ze liet zich op de knieen vallen en riep: - Och toe lieve Lola-Hippo-Loggia, we weten wel, dat onze Koeka ontzettend ondeugend is geweest, maar wil je hem één keer nog genadig zijn? ![]() | |
[pagina 9]
| |
Toen Lola dat hoorde, draaide zij zich om, deed haar bek dicht en plonsde in het water. ![]() | |
[pagina 10]
| |
![]() Maar de kleine Koeka mocht niet meer buiten spelen, maar moest z'n Moeder helpen met de was. |
|