Print De zware kroon(1915)–René de Clercq– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 22] [p. 22] Rouw Geen luid geluid, geen luid geluid, De winter vriest de vreugden uit; Maakt grond en sneeuw en harten hard En al de boomen zwart. De hutten staan zoo kil en stil Alsof haar elk gesloten wil. Daarbinnen dringt de droeve maar, Daaruit de doodenbaar. Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef, Een moeder die haar kind begroef, Sluipt wanhoop de aarden straten door En glimlacht als te voor. En glimlacht of ze hoop nog hiet Dat niemand merk haar wrang verdriet, En draagt uit rouw geen rijker kleed Maar diep haar donker leed. Vorige Volgende