Silenus Alcibiadis, sive Proteus
(1618)–Jacob Cats–
[pagina 30]
| |
Oock brant in zee.
DAn neemt dat oude min met reysen wert verbroken,
Can ons niet op den wegh een nieuwen brant bestoken?
De groote Zee-LampreyGa naar voetnoot* en hout gheen vaste ree,
En wert nochtans verbrant int midden van de zee.
Ghedenckt dat Venus selfs ontstaen is uyt de baren,
Sien wy 't beschubde vee niet daer soo lieflijck paren?
En crielt daer niet te hoop de vrucht van haren brant?
O! 't water heeft sijn vier, 't is Venus vader-lant.
| |
Et in aequore flamma est.
DVm natat, & Siculis MurenaGa naar voetnoot‡ vagatur in vndis,
Jn medio Phoebi tangitur igne freto.
Vidi ego, qui fugeret trans ęquora fulmen Amoris
Jgne vel in me dio non caruisse mari.
Vidi ego, quem flammis Cytherea recentibus vssit,
A patriâ celeri dum rate vectus abit.
Ah! furit, & gelidis ardet Delphinus in vndis:
Orta mari Venus est: hic quoque regnat Amor.
| |
Et mesme l'eau a son flambeau.
QVe sert au pauvre Amant de tracasser le monde
Puis qu'on se sent brusler au plus profond de l'onde?
Murene rien ne faict que par la mer flotter,
Si est-ce qu'on la voit ce non obstant brusler.
| |
[pagina 31]
| |
Et in aeqvore flamma est.
|
|