Geestigh liedt-boecxken
(1621)–G.A. Bredero–
[pagina 192]
| |
Stemme:
| |
[pagina 193]
| |
'k Hoop Gods ghenade,
Sal u voor alle schade
Wel bewaren.
2 O ghy weeldighe vloeden,
Brootdroncken, licht, en neetlichvol beroeren,
Wilt met dit buyich woeden,
Des noorden wints, geen strijt, noch oorlog voeren:
O Zuyer zee,
Van liever lee
Laat doch u rugh doorsuyen,
Wat sy door-seylen,
Sal weer sonder verdeylen
't Samen vlyen.
3 Voor d'Amsteldamsche palen
| |
[pagina 194]
| |
Lach 't bruyne schip, met swarte taeckel touwen,
Dat myn Godt in quam halen,
In plaets van koets, voor 't puyck van alle vrouwen,
Was 't vunstich ruym,
Het witte schuym,
De voor-boech nat bevochten:
Maer als ghy scheyden,
Mijn ooghen u gheleyden,
Sose mochten.
4 De Son met goude stralen,
Brack met ghewelt door blauwe wolcken henen,
De winden my ontstaelen
Het Schip, en lijf, die allengs vast verdwenen,
't Hert wiert als loot,
| |
[pagina 195]
| |
Roer-loos als doot,
Door in-beeldinghs bewelven,
Naer langh afsond'ren,
Soo quam ick met verwond'ren
Tot mijn selven.
5 V seer verlichte sinnen,
De mynen, lief, in alles overstreven,
Behalven in het minnen,
Daer moet hy my de volle prijs af gheven,
Ick wint in gunst,
Ghy lief in kunst,
In wijsheyt en in reden,
In aengeboren,
En eyghen selfs verkoren,
Brave seden.
| |
[pagina 196]
| |
6 Ghy die uyt soute baeren
't Vlam-vierich hooft onuytghedooft liet blycken,
Schift doch de gryse schaeren,
Voor 't driftigh schip, laat golven angstich wijcken,
Blancke Goddin
Voert mijn lief in
De wel-gewenschte steden,
En brenght mijn Vrouwe
Gheluckich, en behouwe
't Huys met vreden.
7 Al wat een mensch kan dencken
Om an sijn vrient, of waarde lief te gunnen,
Dat soud ick, troost, u schencken
Waer 't Godes wil het selfde my te junnen.
| |
[pagina 197]
| |
Ach! denckt om my,
Als ick aen dy
Met yverich verlanghen:
Al mijn ghedachten,
Die snacken en verwachten
V t'ontfanghen.
|
|