Den Bybel met groter neersticheyt ghecorrigeert (Liesveltbijbel 1542)
(2010)–Anoniem Liesveltbijbel–¶ Den stam Ruben, Gad, ende den haluen stam Manasse worden weder thuys ghesandt, met beuele, dat si Goods ghebot neerstelijcken onderhouden souden, Vanden outaer die si maecten, ende hare verantwoordinghe daer van. | |
1Ga naar margenoot+DOen riep Iosua die Rubeniten ende Gadditen, ende den haluen stamme Manasse, Ga naar margenoot+ ende sprac tot hen, | |
2Ghi hebbet al gehouden, dat v Mose die knecht des HEEREN gheboden heeft, ende mijnder stemmen gehoorsaem geweest in allen, dat ic v gheboden hebbe, | |
3Ghy en hebt uwe broeders nyet verlaten in eenen langhen tijt, tot op desen dach, ende hebt ghehouden aen dat ghebot des HEREN ws Gods, | |
4Want dan die HERE uwe God, uwe broeders tot rusten heeft ghebracht, so hi hen ghesproken hadde, so keert v nv, ende trect henen in uwe wooninghe, inden lande uwer besittinghen, dat v die knecht Mose ghegeuen heeft op gheen side der Iordanen. | |
5Ga naar margenoot+Doet slechts neersticheyt, dat ghi doet na den ghebode, ende wette, dat Mose dye knecht des HEEREN v gheboden heeft, dat ghi den HERE uwen God beminnet, ende wandelt op alle sine wegen, ende sine gheboden houdet, ende hem aenhangt ende hem dienet, van gheheelder herten ende van gheheelder sielen. Alsoo seeghendese Iosua, ende lietse ghaen, ende si ghinghen tot hare wooninghe. | |
6Den haluen stam Manasse, heeft Mose ghegheuen tot Basan. | |
7Die ander helft gaf Iosua onder haren broederen, ouer dese side der Iordanen teghent westen. Ende doen hijse liet gaen tot haren tenten, ende | |
[pagina *]
| |
hen gheseegent hadde, so sprac hi tot hen. | |
8Ghi comt weder thuys met grooten goede tot uwen tenten, met seer veel beesten, siluer, gout, metael, yser ende cleederen, so deelt nv den roof uwer vianden wt, onder uwe broederen. | |
9Aldus keerden die Rubeniten, Gadditen, ende den haluen stam Manasse wederomme, ende ghingen vanden kinderen Israhel, wt Silo, die inden lande Canaan leyt, op dat si int lant Gilead souden trecken, totten lande haerder besittinghe, dat si besaten, wt den beuele des HEREN door Mose. | |
10Ende doen si quamen aen die hoopen, aen die Iordane, die inden lande Canaan liggen, tymmerden die selue Rubeniten, Ga naar margenoot+ Gadditen, ende den haluen stam Manasse, aldaer aen die Iordaen eenen grooten schoonen outaer, | |
11mer doent die kinderen Israel hoorden seggen, Siet, die kinderen Ruben, die kinderen Gad, ende den haluen stam Manasse, hebben eenen outaer ghetimmert, tegen dat lant Canaan, aen die hoopen aen die Iordane, op dese side der kinderen Israel. | |
12Doen vergaderden si hen met der gheheelder ghemeynten tot Silo, op dat si teghen hen op souden trecken met een heyr, | |
13Ende seynden daer en tusschen tot hen, int lant Gilead, Pinehas den sone Eleazar des priesters, | |
14ende met hem thien vanden ouersten Vorsten, onder den huyse haerder vaderen, wt elcken stam Israel eenen. | |
15Ende doen si tot hen quamen int lant Gilead, spraken si met hen, ende seyden. | |
16Dus doet die geheele gemeynte des HEREN seggen, wat is dat vergrijpen, oft ouertreden, dat ghy v aenden God Israel vergrijpet? Ga naar margenoot+ ende v heden achter den HERE afkeert, daer mede dat ghy v eenen outaer timmert, dat ghi af vallet vanden HERE? | |
17Is ons te weynich aen die misdaet Peor, vander welcker wy noch op desen dach niet ghereyniget en zijn, ende daer quam een plage onder dye gemeynte des HEREN, | |
18ende ghi keert v heden achterwaerts vanden HERE, Ga naar margenoot+ ende zijt heden afuallich gheworden vanden HERE, dat hi heden oft morgen ouer dye gheheele ghemeynte gram soude worden, | |
19Is dat lant uwer besittinghen onreyn, so comt hier ouer int lant, dat die HERE besidt, daer die wooninge des HEEREN staet, ende neemt besittinghe onder ons, ende en wert niet afuallich vanden HERE, ende van ons, v eenen outaer tymmerende, buyten den outaer des HEEREN ons Gods. | |
20En vergreep hem niet Achan, die sone Serah, aen dat verbande, ende die gramschap quam ouer die gheheele ghemeynte Israel, ende hi en ghinc niet alleen onder, om sine misdaet? | |
21Doen antwoorden die kinderen Ruben, ende die kinderen Gad, ende die halue stam Manasse, Ga naar margenoot+ ende seyden totten hoofden ende Vorsten van Israel. | |
22Die stercke God, die HERE, die stercke God, die HERE, die weet, ende so wetet Israel ooc. Ist ouertreden oft vergrepen aenden HERE, so en help hi ons heden niet. | |
23Ende ist, dat wijt daeromme gedaen hebben, om dat wy ons achter den HERE souden afkeeren, ende brantoffer ende spijsoffer daer op souden offeren, oft dootoffer daer op souden doen, soo eyssche die HERE dat, | |
24Ende ist dat wijt niet veel meer gedaen en hebben, wt sorghen dees dincx, Ga naar margenoot+ ende spraken. Heden oft morghen mochten uwe kinderen, tot onsen kinderen seggen, Wat gaet v die HERE, die God van Israel aen? | |
25Die HERE heeft die Iordane tot eenen pale ghesedt, tusschen ons, ende dijne kinderen Ruben, ende Gad, Ghi en hebt geen deel aen den HERE, daer mede souden v kinderen onse kinderen vander vreese Gods doen varen, ende afkeeren. | |
26Ga naar margenoot+Daeromme seyden wi, Laet ons voor onse kinderen eenen outaer maken, niet tot offer, noch tot brantoffer, | |
27mer dat hi een ghetuyge si, tusschen ons ende v, ende onsen nacomelinghen, dat wi den HERE dienst doen moghen voor hem met onsen brantofferen, dootofferen, ende ander offeren, ende dat uwe kinderen heden oft morgen niet segghen en derren, tot onsen kinderen, Ghi en hebt geen deel aenden HERE, | |
28Mer als si also tot ons seyden, oft tot onsen nacomelinghen, heden oft morgen, so consten si seggen. Siet die ghelijckenisse des Outaers des HEREN, dye onse vaderen ghemaect hebben, niet totten offer, noch totten brandtoffer, maer totten ghetuyge, tusschen ons ende v. | |
29Dat si verre van ons, dat wi afuallich souden worden vanden HERE, Ga naar margenoot+ dat wi ons heden achterwaerts van hem souden keeren, ende eenen outaer tymmeren totten offer, totten brantoffer, ende totten gheschincke, buyten den Outaer des HEREN ons Gods, die voor zijn wooninge staet. | |
30Mer doen Pinehas die priester ende die ouerste der ghemeynten, die princen Israel, die met hem waren, dese woorden hoorden dye dye kinderen Ruben, Gad, ende Manasse seyden, beuielense hen wel, | |
31ende Pinehas den sone Eleasar des priesters, sprac totten kinderen Ruben, Gad, ende Manasse. Heden bekennen wy, dat die HERE onder v is, dat ghi aenden HERE niet vergrepen en hebt, in dese daet, Nv hebt ghi die kinderen Israel verlost wt die handen des HEREN. | |
32Doen trock Pinehas Eleasars des priesters soon, ende dye ouersten wt den lande Gilead, vanden kinderen Ruben ende Gad weder int lant Canaan totten kinderen Israel, ende seyden hen weder die handelinge. | |
33Doen beuiel die sake den kinderen Israel wel, ende loofden den God der kinderen Israel ende en seyden niet meer, dat si op wilden trecken met een heyr tegen hen, om dat lant te bederuen, daer die kinderen Ruben ende Gad inne woonden. | |
34Ende die kinderen Ruben ende Gad, hieten den outare dat hi ghetuyge si tusschen ons, ende dat die HERE God si. |
|