Den Bybel met groter neersticheyt ghecorrigeert (Liesveltbijbel 1542)
(2010)–Anoniem Liesveltbijbel–¶ Dat volc recht dat gulden calf op int afwesen van Moses, Die welcke wordt daer omme vergramt, hi werpt die tafelen aen stucken ende hi straft die ouertreders | |
1Ga naar margenoot+ALs dat volc sach, dat Mose toefde, vanden berge te comen, vergaderden si tegen Aaron, ende spraken met hem. Staet op, ende maect ons goden die ons voorgaen want wi en meten niet wat desen man Mose geschiet is die ons wt Egypten gheleyt heeft, | |
2Aaron sprac tot hen, trect af die gulden oorringen van uwer wijuen ooren, ende uwer sonen, ende uwer dochteren brengtse tot mi. | |
3Ende al tvolc troc of sijn gulden oorringhen van haren ooren, ende brachtense tot Aaron | |
4Ende hi namse van haren handen, ende beworpt met eender griffien, ende si maecten een ghegoten kalf, ende spraken Dat sijn uwe Goden Israel die v wt Egypten lant gheleyt hebben. | |
5Ende als Aaron dit sach, maecte hi eenen outaer voor hem, ende liet roepen, ende sprac. Morgen ist des HEREN feeste, | |
6ende si stonden smorgens vroech op, ende offerden brantoffer, ende si brochten daer ooc dootoffer Daer na ghinc dat volc sitten, om te eten ende te drinken, ende stonden op om te spelen. | |
7Ga naar margenoot+† Die HERE sprac tot Mose, gaet, daelt af, Want v volc dat ghi wt Egypten landt geleyt hebt, heuet qualic gemaect, | |
8si sijn snellic vanden wege gegaen, die ic hen geboden hebbe, Si hebben een ghegoten calf gemaect, Ga naar margenoot+ ende hebbent aen gebeden, ende hebben hem gheoffert, ende gheseyt, dat sijn uwe goden Israel, die v wt Egypten lant geleyt hebben | |
9Ende die HERE sprac tot Mose. Ic sie dattet een hertneckich volc is, | |
10ende nv laet mi, dat mijnen thoren op haer vergrammen mach, ende dat icse te nyete doe, Ga naar margenoot+ ende ic sal v maken in een groot volc. Ga naar margenoot+ | |
11Maer Mose badt suetelijc voor God sinen HERE, seggende, Och HERE, waeromme wilt uwen toorne vergrammen ouer v volc, dat ghi met grooter macht ende crachtiger hant wt Egypten lande geuoert hebt? | |
12Daerom so souden die Egyptenaren segghen, ende spreken, hi heeftse tot haren ongeluc wtgeleyt, om dat hijse dooden soude int geberchte, ende afdoen vanden aertbodem, keert v van die gramscap ws thorens, ende weest genadich ouer die quaetheyt ws volcx, | |
13weest gedachtich uwer dienaers Abraham, Isaac, ende Israel den welcken ghi ghesworen hebt bi v seluen, ende ghesproken. Ic sal uwe saet vermeerderen, gelijc die sterren des hemels, ende alle dat lant, daer ic af gesproken hebbe, sal ic uwen zade gheuen, ende si sullent besitten eewichlijc. | |
14Also beroudet den HERE dat quaet dat hi seyde, dat hi sinen volcke doen wilde. * | |
15Ga naar margenoot+Ende Mose keerde weder vanden berge, ende had de twee tafelen des ghetuygenis in sine handen, die op beyde siden ghescreuen waren, | |
16ende si waren Gods werc ende dat ghescrift was Gods ghescrift, daer in gegrauen. | |
17Als Iosua hoorde des volcx roep, dat si iuychten, sprac hi tot Mose, dat is een strijts gheruchte. | |
18Hi antwoorde, Ten is gheenen roep des strijts, daer die een tegen den anderen roept, die verwinnen, ende verwonnen worden, mer ic hoore eenen roep eens dans liedekens. | |
19Ga naar margenoot+Als Mose by den leger quam, ende dat calf, ende den dans sach, wert hi seer gram, ende werp die tafelen wt sinen handen ende bracse onder aenden berge, | |
20ende nam dat calf dat si ghemaect hadden ende verbrandet met viere, ende sloecht te puluer, ende dedet int water stuyuen, ende gaft den kinderen van Israel te drincken, | |
21ende sprac tot Aaron, Wat heeft v dit volc ghedaen, dat ghi so groote sonden op hen ghebracht hebt | |
22Aaron antwoorde, Mijn Heere, en weest nyet gram, ghi wetet doch, dat dit quaet volc is, | |
23si spraken tot mi, maect ons goden, die ons voor gaen, want wy en weten niet, hoet desen man Mose gaet, die ons wt Egypten landt gheleyt heeft, | |
24Ic sprac tot hen Wie gout heeft, die trecket af, ende gheuet mi, ende ick werpt int vier, Ga naar margenoot+ daer af is dat calf ghecomen | |
25Als Mose sach dat die kinderen van Israel gebloot waren, want Aaron als hise oprechte, blootte hise tot scanden, | |
26ende hi ghinc in die duere des legers, ende sprac. Coemt tot mi die den HERE aengaet. Doen vergaderden bi hem alle die kinderen Leui, | |
27ende Mose sprac tot hen, So seyt die HERE die God van Israel, Een yegelijc binde sijn sweert op zijn lendenen, ende doorgaet wech ende weder, vander eender poorten totter ander des legers, ende een yegelijc verslae sinen broeder, vrient ende naesten | |
28Die kinderen Leui dedent, so hen Mose geboden had, ende in dien daghe vielen vanden volcke drye duysent mannen. | |
29Doen sprac Mose, vult uwe handen heden den HERE, een yegelijc sinen sone ende broeder, op dat heden op v come die benedictie | |
30Des morgens sprac Mose totten volcke, ghi lieden hebt een grote sonde gedaen, Ga naar margenoot+ Ic sal opclimmen tot den HERE, oft ic misschien uwe sonde versoenen mach | |
31Als Mose weder tot den HERE quam sprack hy Och dat volc heeft een grote sonde gedaen, ende hebben hen lieden gulden goden ghemaect. | |
32Vergeeft hen haer sonde, en doe dijt niet, so scrabt mi wt uwen boecke, die ghi ghescreuen hebt. | |
33Die HERE sprac tot Mose wie dat mi sondicht, dien sal ic wt mijnen boec scrabben, | |
34Mer gaet ende leyt mijn volc, daer ic v gheseyt hebbe, Siet, mijne engel sal voor v gaen, Mer inden dage mijnder besoeckingen sal ic hare sonden op haer besoecken | |
35Aldus plaechde die HERE dat volck, om dat si dat calf gemaect hadden, dat welcke Aaron maecte. |
|