Het Liegend Konijn. Jaargang 7
(2009)– [tijdschrift] Liegend Konijn, Het–
[pagina 43]
| |
1Hij heeft haar hand geschud, achter
de camera zijn naam genoemd om haar
later uit bevroren beelden te knippen
te buigen tot hoe hij wilde dat wij
haar zagen, zoals hij wilde dat ze was.
Geen woord is gelogen, geen zin
gesouffleerd, hij heeft niets bedacht -
alsof ze weer haar woorden kiest
in de humuslaag van haar verhalen
graaft, haar bewegingen zorgvuldig
heroverweegt, opnieuw de zin ontleedt
van zijn aanwezigheid. Zo
bedenkt hij haar: zij als zijn hand
tussen de lamp en de muur.
| |
[pagina 44]
| |
2Ik ben dagen in het huis geweest
zonder dat de krant kwam.
Heb rondgekeken, thee gezet.
Dit is een vervolg. Dezelfde deur
maar het decor lijkt verschoven
of is het de lichtinval, de stand
van het statief? Nu ik beter kijk:
ook jij was niet zo. Je haar
hoort vast in deze scène.
We proberen het opnieuw:
jij in de rode stoel, je benen
opgetrokken, je hoofd licht
gebogen en zeg dan na wat ik zeg.
De voice-over tekst blijft ongewijzigd.
|
|